วันอาทิตย์ที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2551

คำบางคำ จากเซนสู่พุทธ

"If you meet the Buddha, kill him."
ถ้าเจอพระพุทธเจ้าบนถนนให้ฆ่าท่านเสีย : เป็นอุบายให้คิดเหลือเกิน เพราะเซนอยู่ที่คิด ไม่ได้อยู่ที่คำพูด

Nothing makes any sense, even the nothingness.
ไม่มีอะไรเป็นตัวตน แม้กระทั่งความไม่มีเอง ก็เช่นกัน

Before we study Zen,
the mountains are mountains and the rivers are rivers.
ก่อนที่จะเรียนเซน ภูเข้าก็เป็นภูเขา แม่น้ำก็เป็นแม่น้ำ
While we are studying Zen,
the mountains are no longer mountains and the rivers are no longer rivers.
พอเรียนเซน ภูเข้าก็ไม่ใช่ภูเขา แม่น้ำก็ไม่ใช่แม่น้ำ
But then, when our study of Zen is completed,
the mountains are once again mountains and the rivers once again rivers.

หลังจากเรียนเซนสมบูรณ์แล้วภูเขาก็กลับมาเป็นภูเขา แม่น้ำก็กลับมาเป็นแม่น้ำอีกครั้ง

“ถังขยะของฉันรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ทั้งเศษกระดาษที่ไม่ใช้แล้วหรือความผิดพลาดที่ฉันได้ก่อขึ้น
ไม่เอ่ยแม้แต่เพียงถ้อยคำหนึ่งใด
มันเพียงแค่กลืนกินลงไปเท่านั้นเอง”
ไม่มีอะไรจะต้องลุถึง เพียงแต่ลืมตาตื่นเท่านั้นสิ่งๆ นั้นก็จะปรากฏแก่เธอ

สติที่เป็นสติสัมโพชฌงค์ ก็คือสติที่มีเองทุกขณะ โดยไม่ต้องออกแรงตั้งใจให้มีสติ และมีอยู่เองโดยไม่มีความต้องการที่จะให้มีสติ เพราะเห็นว่าสตินั้นมีประโยชน์

สิ่งที่เราเรียกว่าสวรรค์ ความสุข ธรรมะ หรือการรู้แจ้งนั้นไม่สามารถแสวงหาได้ภาย
นอกตัวของเรา หากแต่จะพบได้ก็ต่อเมื่อเราสังเกตุเห็นอย่างจริงเท่านั้นว่า
มันเป็นหนึ่ง
เดียวกับเราอยู่แล้วตามธรรมชาติ

ความสุขที่ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยากได้อะไรหรือคุณอยากเป็นอะไรนั้น เป็นเพียงความ
สุขที่มีเงื่อนไข ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง ความเป็นจริงก็คือ ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นก็ตาม
มันก็สักแค่เกิดขึ้น หากคุณป่วย ก็สักแค่ป่วย หากคุณจน ก็สักแค่จน หากคุณไม่
ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณในขณะนั้น ๆ คุณจะไม่มีทางรู้จักกับความสุขได้เลย
การเผชิญหน้ากับสิ่งใดก็ตามและยอมรับมันให้ได้ด้วยวงแขนที่เปิดรับในกรณีที่มัน
ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ จะเปิดทัศนคติของคุณให้สามารถเห็นได้ว่าชีวิตที่สวยงาม
นั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ เมื่อใดก็ตามที่คุณมีทัศนคติเช่นนี้ คุณก็จะถึงสวรรค์แล้ว
ไม่ว่าที่ใด เวลาใหน และในสถานกรณ์ใด