- คำร้อง-ทำนอง : สุธรรม บุญรุ่ง (จิตร ภูมิศักดิ์)
- พร่างพรายแสง ดวงดาวน้อยสกาว
- ส่องฟากฟ้า เด่นพราวไกลแสนไกล
- ดั่งโคมทอง ส่องเรืองรุ้งในหทัย
- เหมือนธงชัย ส่องนำจากห้วงทุกข์ทน
- พายุฟ้า ครืนข่มคุกคาม
- เดือนลับยาม แผ่นดินมืดมน
- ดาวศรัทธา ยังส่องแสงเบื้องบน
- ปลุกหัวใจ ปลุกคนอยู่มิวาย
- ขอเยาะเย้ย ทุกข์ยากขวากหนามลำเค็ญ
- คนยังคง ยืนเด่นโดยท้าทาย
- แม้นผืนฟ้า มืดดับเดือนลับมลาย
- ดาวยังพราย ศรัทธาเย้ยฟ้าดิน
- ดาวยังพราย อยู่จนฟ้ารุ่งราง
วันจันทร์ที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
แสงดาวแห่งศรัทธา
วันพุธที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
วันอาทิตย์ที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553
วันเสาร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2553
หลวงปู่พรหม จิรปุญฺโญ สละโลกแสวงธรรม
ถ้าอยากประสบความสุขที่ปรารถนาอยู่นั้น
ต้องละอารมณ์คือรักใคร่พอใจในกามคุณ ๕
คือ ความพอใจในรูป ในเสียง ในกลิ่น ในรส ในสัมผัส
อันเป็นเหยื่อล่อให้ติดอยู่ในกองทุกข์ เสียให้หมดสิ้นไปจากใจ
ความสุขที่ปรารถนาอยู่นั้นก็จะฉายแสงออกมาให้ปรากฏเห็น
ตามสมควรแก่ความเพียร ที่ได้ทุ่มเทลงไปในทางที่ถูกที่ชอบ
คนเราเกิดมาทุกรูปทุกนาม รูปสังขารเป็นของไม่เที่ยง
เกิดขึ้นแล้วล้วนตกอยู่ในกองทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น
ไม่ว่าพระราชา มหากษัตริย์ พระยานาหมื่น คนมั่งมี เศรษฐี และยาจก
ล้วนตกอยู่ในกองทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น
มีทางพอจะหลุดพ้นทุกข์ได้ คือทำความเพียร เจริญภาวนา
อย่าสิมัวเมาในรูปสังขารของตน มัจจุราชมันบ่ไว้หน้าผู้ใด
ก่อนจะดับไป ควรจะสร้างความดีเอาไว้”
ต้องละอารมณ์คือรักใคร่พอใจในกามคุณ ๕
คือ ความพอใจในรูป ในเสียง ในกลิ่น ในรส ในสัมผัส
อันเป็นเหยื่อล่อให้ติดอยู่ในกองทุกข์ เสียให้หมดสิ้นไปจากใจ
ความสุขที่ปรารถนาอยู่นั้นก็จะฉายแสงออกมาให้ปรากฏเห็น
ตามสมควรแก่ความเพียร ที่ได้ทุ่มเทลงไปในทางที่ถูกที่ชอบ
คนเราเกิดมาทุกรูปทุกนาม รูปสังขารเป็นของไม่เที่ยง
เกิดขึ้นแล้วล้วนตกอยู่ในกองทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น
ไม่ว่าพระราชา มหากษัตริย์ พระยานาหมื่น คนมั่งมี เศรษฐี และยาจก
ล้วนตกอยู่ในกองทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น
มีทางพอจะหลุดพ้นทุกข์ได้ คือทำความเพียร เจริญภาวนา
อย่าสิมัวเมาในรูปสังขารของตน มัจจุราชมันบ่ไว้หน้าผู้ใด
ก่อนจะดับไป ควรจะสร้างความดีเอาไว้”
ใช่ เธอจริงๆ ost เราสองสามคน
เป็นร้อยเป็นพัน กี่นาทีที่ฉันต้องฝันต้องคอยแบบนี้
นับเป็นปี อีกกี่วันไม่รู้ วันไหนจะได้เจอ
ฝันก็จบลงเมื่อตอนที่เธอเดินเข้ามาข้างในหัวใจ
บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกดีใจสักเท่าไหร่
มากแค่ไหนก็ไม่รู้ คนคนเดียวที่ฉันเฝ้ารอ
กลับมาเห็นเขาอยู่ข้างข้างฉัน ใช่เธอจริงๆ
อยากร้องตะโกนบอกกับเธอที่รัก
ว่ารักเธอจนหมดใจไม่รู้ทำไม
เก็บอาการไม่ไหว เพราะรักจริงๆเลย
ฝันก็จบลงเมื่อตอนที่เธอเดินเข้ามาข้างในหัวใจ
บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกดีใจสักเท่าไหร่
มากแค่ไหนก็ไม่รู้ คนคนเดียวที่ฉันเฝ้ารอ
กลับมาเห็นเขาอยู่ข้างข้างฉัน ใช่เธอจริงๆ
คนอย่างฉันโชคดีเหลือเกินที่มีเธอเข้ามา
ทำให้ฉันเต็มเปี่ยมด้วยรัก
บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกดีใจสักเท่าไหร่
มากแค่ไหนก็ไม่รู้ คนคนเดียวที่ฉันเฝ้ารอ
กลับมาเห็นเขาอยู่ข้างข้างฉัน ใช่เธอจริงๆ
บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกดีใจสักเท่าไหร่
มากแค่ไหนก็ไม่รู้ คนคนเดียวที่ฉันเฝ้ารอ
กลับมาเห็นเขาอยู่ข้างข้างฉัน ใช่เธอจริงๆ
วันพฤหัสบดีที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2553
เมื่อดูจิตจนเห็นจิต
เมื่อเห็นจิต จนมีความรู้เท่าทันกิเลสตัณหา เห็นจิตว่าดำเนินมาอย่างไร
ผู้ไม่เคยมีศีล ก็มีศีลโดยอัตโนมัติ
ผู้ไม่เคยมีสมาธิ ก็มีสมาธิโดยอัตโนมัติ
ผู้ไม่มีปัญญา ก็มีปัญญาประจักษ์ถึงความเกิดดับของอารมณ์ทั้งปวง ต่อหน้าต่อตา
ผู้ไม่เคยมีศีล ก็มีศีลโดยอัตโนมัติ
ผู้ไม่เคยมีสมาธิ ก็มีสมาธิโดยอัตโนมัติ
ผู้ไม่มีปัญญา ก็มีปัญญาประจักษ์ถึงความเกิดดับของอารมณ์ทั้งปวง ต่อหน้าต่อตา
รักและศรัทธา
รักและศรัทธา - ฤทธิพร อินสว่าง
จดจำคำทุกคำที่เธอบอก
บอกให้จำซึ่งวันที่ผ่านมา
ภาพความหลังยังเตือนไม่เลือนลา
ตราบชีวาของเรายังว่ายเวียน
เวียนว่ายไปขอใจจงแน่นหนัก
แต่ความรักนั้นมากสักเท่าใด
หากเวลาได้พาเธอเปลี่ยนไป
ก็คงยังหวังไว้ไม่แคลนคลอน
*ขอเธอจงเป็นเช่นดังที่ผ่านมา
ขอใจจงกล้าแกร่งดังที่หวังไว้
จากวันนี้ชีวิตอาจเปลี่ยนไป
จะโชคร้ายโชคดีไม่ลืมเธอ
แต่ยังจำถ้อยคำที่เธอบอก
บอกให้จำว่าเราคงได้เจอ
ต่อให้นานแสนนานมั่นเสมอ
ตราบร่างเราและเธอจะฝังดิน
(*ซ้ำ)
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)