วันจันทร์ที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558

ในแสงแดด มีดวงดาว หนุ่มเมืองจันท์

แดดจะร้อนเพียงใด ขอแค่ใจไม่ยอมแพ้ 
แม้มองไม่เห็นดวงดาว แต่ขอให้รู้ว่าดาวดวงนั้นยังอยู่ที่เดิม

ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเวลาใด "ดวงดาว" ก็ยังมีอยู่เสมอ ... แม้จะมองไม่เห็นก็ตาม

มองแต่ข้างหน้า
คิดอย่างมี "ความหวัง"
และเชื่อว่า "เราทำได้"
แค่นี้ก็ถึงเส้นชัยแล้ว...
ประจักษ์ มหาวงศ์




วันอาทิตย์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2558

ในหลุมรัก วินทร์ เลียวาริน


การแต่งงานที่ยอดเยี่ยมไม่ใช่เมื่อคู่ที่เพอร์เฟ็กต์มาเจอกัน
มันเป็นเมื่อคู่ที่ไม่เพอร์เฟ็กต์เรียนรู้ที่จะมีความสุข
กับความแตกต่างของกันและกัน

Dave Meurer
Daze of Our Wives

ผู่ที่ผิดหวังเรื่องรักกับคนที่ "ใช่" สามารถหายจากอาการอกหักนั้นได้ และพบรักกับคนที่ "ใช่" คนใหม่ได้เสมอ

การไม่สมหวังในความรักเป็นคนละเรื่องกับการไม่สมหวังในชีวิตคู่ เราอาจเจอและได้ครองคู่กับคนที่ "ใช่" แต่ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตคู่ 

ความรักก็เหมือนการเรียนหนังสือ ถึงเรียนจบได้ปริญญาแล้ว ก็ไม่อาจยุติการเรียนเพียงเท่านั้น 

ความรักไม่ใช่สิ่งที่ซื้อหาได้ และความปรารถนาก็ไม่มีป้ายราคา
Saint Jerome

falling in love (ตกหลุมรัก) ง่ายกว่า filling in love (เติมเต็มความรัก)

ไม่ว่าจะอยู่ด้วยกันนาน 10 ปี 50 ปี หรือ 90 ปี ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่ากับคุณภาพของความสัมพันธ์ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันนั้น

ไม่มีเทพเจ้าองค์ใดกล้ารับประกันความสำเร็จของชีวิตคู่ เราต้องลงมือเอง

บางทีการระลึกถึงความยากลำบากของการจีบอาจทำให้เห็นค่าของชีวิตคู่มากขึ้น

การแต่งงานที่ประสบความสำเร็จต้องมีการตกหลุมรักหลายๆ ครั้ง ทุกครั้งกับคนเดิม
Mignon McLaughlin

ความรักไม่ใช่การเป็นเจ้าของ แต่เป็นการให้อิสรภาพ
รพินทรนาถ ฐากูร

รางวัลของมัน(ความรัก)คือการที่อยู่ด้วยกันเงียบๆ และยังยิ้มให้กันได้

ความรักเกิดขึ้นได้ง่าย แต่รักษายาก

ก่อนจะเลิกรากับใคร มองให้ถ้วนถี่ทุกด้านทุกมุมก่อน

ความรักคือเมื่อความสุขของคนอื่นสำคัญกว่าของคุณเอง
H. Jackson Brown, Jr.

เพียงเราเชื่อมใจกัน เราก็สามารถทำทุกวันให้เป็นวันวาเลนไทน์
เพราะวันที่ใจมีความรักเป็นวันพิเศษในตัวมันเองอยู่แล้ว

หากจะรัก ให้ลืมคำว่าเสียใจ

อกหักก็คือการผิดหวังนั้นเอง เพียงแต่เป็นการผิดหวังในเรื่องรัก
   ข่าวร้ายคือ ไม่มีวิธีรักษาอาการอกหักครับ
   ข่าวดีคือมันหายได้แน่นอน แต่ต้องปล่อยให้มันหายไปเองเหมือนโรคหวัด 

ยอมรับว่า คุณไม่สามารถสมหวังทุกๆ เรื่องในชีวิต เมื่อยอมรับแล้วก็หาทางก้าวต่อไป ไม่มีประโยชน์ที่จะตีโพยตีพายหรือโทษตัวเองหรือคนอื่น เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว

ความรักก็เช่นการตบมือ ตบข้างเดียวจะดังได้อย่างไร? ก็ถอยออกมา ไม่ต้องไปยื้อจะร้องไห้ก็ได้ แต่ถอยออกมาอย่างคนมีน้ำใจนักกีฬาดีกว่า
แล้วไม่ต้องโทษใครหรืออะไรทั้งสิ้น เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของใคร แค่ไม่มีโชค ก็เท่านั้น

Absence makes the hearts grow fonder.

ความรัก ความชอบ ความหลงเป็นธรรมชาติของคน เมื่อไม่สมหวัง ก็ไม่สบายใจ เข้าใจเสียอย่างนี้ ก็จะได้ไม่ต้องโทษใครหรืออะไรอีก และหากความสัมพันธ์นั้นไม่สมหวัง ก็คือไม่สมหวังแล้วก้าวต่อไป

เมื่อเขาไม่รัก ก็ไม่รัก คุณจะทำอะไรได้เล่า? เสียใจได้ เศร้าใจได้ แต่ไม่ก่นด่าใครหรืออะไรทั้งนั้น เพราะมันเป็นเพียงเรื่องแย่ๆ อีกเรื่องหนึ่งในชีวิต ไม่นานคุณก็จะลืมมันไปเอง

สรรพสิ่งคือการเปลี่ยนแปลง เป็นสัจธรรมของธรรมชาติ ความรักก็หนีไม่พ้นสัจธรรมนี้ ย่อมมีวันหมดอายุ
สิ่งที่เราทำได้ หากเห็นว่ารักนั้นยังมีคุณค่าอยู่ก็คือต่ออายุมันไปเรื่อยๆ

ความรัก็มีทั้งสมหวังและผิดหวัง เมื่อผิดหวังแล้ว ก็ต้องทำใจ และลุกขึ้นมาอีกครั้ง รู้ว่าพูดง่ายทำยาก แต่ไม่มีทางอื่นใดครับ

การแก้อาการอกหักจึงต้องแก้ด้วยความเข้าใจ เข้าใจคนที่ทิ้งเราไป ก็น่าจะทำให้หายจากอาการอกหักเร็วขึ้น

ถ้าจะคบกับใครสักคนในสถานะคนรัก ก็ควรตกลงกันก่อนว่าจะเป็นคนรัก ไม่ใช่เดาเอาเอง หรือคิดเอาเองฝ่ายเดียว

เรื่องรักอย่าหลอกกันเลยครับ รักก็ว่ารัก ไม่รักก็บอกตรงๆ ว่าไม่รัก

คาถาขณะรินน้ำสังข์ว่า "อิทัง อุทะกัง วิยะ สะมัคคา อภินนา โหถะ" แปลว่า ขอเธอทั้งสองจงสมัครสมานไม่แยกกันเหมือนสายน้ำนี้เทอญ

ความรักก็เหมือนหนังสือ อ่านครั้งใหม่อาจได้ความหมายใหม่ และบางครั้งก็ควรกลับไปอ่านหาความหมายใหม่

รักคือการให้เฉยๆ ยิ่งคาดหวัง เมื่อผิดหวังยิ่งเจ็บปวด

คิดถึงคนที่รักก่อนคิดถึงตัวเอง

รักเป็นความรู้สึก จึงอยู่ในสัจธรรมของความเปลี่ยนแปลง เกิดขึ้นได้ก็ดับได้ และดับได้ก็เกิดขึ้นได้

เราเป็นคนสร้างบุเพสันนิวาสของเราเอง

บางคำบางส่วนบางตอนจากหนังสือ ในหลุมรัก โดย วินทร์ เลียวาริน

วันพุธที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

Team Building Games

http://www.wangdummountaincamp.com/private_folder/Agenda/Walkrally&TeamBuilding.pdf
http://file.siam2web.com/ptstraining/files[document]/Team/2012127_53465.pdf

Chicken, Dog, Rice

เกมนี้เป็นเกมที่ได้รับความนิยม เนื่องจากสามารถช่วยให้ผู้เล่นได้รู้จักกับการคิดนอกกรอบ, การวางแผน และการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ

จะมีผู้เล่นในทีมหนึ่งคนเป็นชาวนา และจะต้องนำลูกทีมที่เหลือซึ่งเปรียบเหมือนชาวบ้านข้ามแม่น้ำไป โดยชาวนาจะต้องนำสุนัข ไก่ และข้าวสารข้ามมาด้วยเช่นกัน สิ่งสำคัญคือ เรือที่ชาวนาใช้นั้นสามารถพาเขาและของอีกสิ่งหนึ่งเท่านั้นข้ามไปด้วยได้ และมีแค่ชาวนาคนเดียวที่สามารถสั่งสุนัขของเค้าหยุดกินไก่ และสั่งให้ไก่หยุดกินข้าวสารได้

กิจกรรมนี้เหมาะสำหรับทุกคน และยังเป็นกิจกรรมที่ช่วยในการละลายพฤติกรรมที่ดีอีกด้วย
กิจกรรมนี้จะทำให้เกิด การคิดอย่างสร้างสรรค์ ในทีม

Inventory

เกมนี้นำมาจากปริศนาหอคอยแห่งฮานอย (Tower of Hanoi) ซึ่งเราจะแบ่งทีมออกเป็นกลุ่มเล็ก ๆ โดยกิจกรรมนี้จะบังคับให้ผู้เล่นรู้จักกับการทำงานหลาย ๆ อย่างได้ในเวลาเดียวกันและกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ วิธีการคือ ผู้เล่นจะต้องเคลื่อนย้ายกองจานทั้งหมดไปไว้ที่อีกหมุดหนึ่ง โดยการเคลื่อนย้ายจะต้องเป็นไปตามกติกา และจะต้องทำให้สำเร็จภายในระยะเวลาอันรวดเร็วด้วย

กิจกรรมนี้เหมาะสำหรับทุกคน
กิจกรรมนี้จะทำให้เกิด การร่วมมือร่วมใจ, การคิดอย่างสร้างสรรค์, และ การเป็นผู้นำ

ปากกาสามัคคี
กติกาการเล่น  Staff จะแจกปากกา 1 ด้าม และเชือกตามจำนวนผู้เล่น จากนั้นให้ทุกคนมัดเชือกที่ปากแล้วจับตรึงไว้คนละด้าน โดยมีขวดแก้ววางตรงกลางซึ่งทุกคนต้องช่วยกันทำให้ปากลงขวดให้ได้
ความสำคัญในกิจกรรม
กิจกรรมนี้แสดงให้เห็นถึง ความสามัคคี ความพร้อมเพรียง และการมีสมาธิในการทำงาน ซึ่งเปรียบเสมือนกับเกมส์นี้ ที่ต้องใช้สมาธิอย่างมาก ในการที่จะให้ปากกาลงไปในขวดแก้วที่วางไว้ให้ โดยผู้เล่นทุกคนต้องร่วมมือกัน และรวมไปถึงหน้าที่การทำงานที่ต้องใช้สมาธิในการคิด วิเคราะห์ พิจารณาข้อมูลต่าง ๆ เพื่อให้ได้งานที่ถูกต้อง แม่นยำ

รวมใจปิดตา
กติกาการเล่น  แบ่งกลุ่มเป็น 2 ทีม เท่ากัน แล้วให้ทุกคนปิดตา ยกเว้นคนหัวแถวเนื่องจากต้องเป็นผู้นำทาง โดยให้จะมีด่านให้ผู้นำทางพาลูกทีมที่ปิดตาไป***ถึงเส้นชัยที่กำหนดให้ โดยห้ามใช้เสียงผู้นำทางจะต้องใช้สัญญานบอกลูกมีเองในการนำทาง
ความสำคัญในกิจกรรม
เป็นกิจกรรมที่แสดงให้เห็นถึง หัวหน้าทีม หรือ ผู้นำ ที่ต้องกล้าคิด กล้าทำ และกล้าตัดสินใจ ในการนำลูกทีมไปถึงฝั่ง ถึงจุดหมายปลายทาง หรือ ตามเป้าหมายที่วางไว้
แก้เชือกคล้องมือ
http://www.fund.cdd.go.th/com_cap/arjarn_aor/Vol.18.doc
http://krujakkrapong.com/?wpdmact=process&did=MTIuaG90bGluaw==
http://www.phichitcdd.com/Knowledge02/Development%20team/Team%20Buildingt1.doc


วันจันทร์ที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

25 คำคมชวนคิดจากอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

Nothing happens until something moves.

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ โดยปราศจากการเริ่มต้น

Any man who can drive safely
while kissing a pretty girl
is simply not giving the kiss the attention it deserves.


ชายใดที่สามารถขับรถได้อย่างปลอดภัย
ขณะที่จูบหญิงสาวไปด้วยนั้น
แสดงว่าเขาไม่ได้ใส่ใจกับการจูบอย่างที่ควรจะเป็น


A person starts to live when he can live outside himself.

คนเราจะมีชีวิตอย่างแท้จริง ก็ต่อเมื่อสามารถดำเนินชีวิตโดยหลุดพ้นจากตัวเองได้


Once we accept our limits, we go beyond them.

เมื่อเรายอมรับในข้อจำกัดของตัวเอง แสดงว่าเราได้ก้าวล่วงข้อจำกัดนั้นไปแล้ว


The secret to creativity is knowing how to hide your sources.

ความลับของการสร้างสรรค์ คือการรู้วิธีซ่อนที่มาของความคิดนั้นไว้อย่างแนบเนียน


You can't blame gravity for falling in love.

คุณไม่อาจโทษแรงดึงดูดของโลกได้ เมื่อคุณตกหลุมรักใครสักคน

Insanity is doing the same thing over and over again
and expecting different results.

มีแต่คนบ้าเท่านั้น ที่จะทำสิ่งเดิมซ้ำ ๆ แต่กลับหวังผลลัพธ์ที่แตกต่าง

The world is not dangerous because of those who do harm
but because of whose who look at it without doing anything.

โลกใบนี้ไม่ได้น่ากลัวเพราะคนที่ก่ออันตรายกับโลก
แต่มันน่ากลัวเพราะคนที่มองดูมันโดยไม่คิดจะทำอะไรเลยต่างหาก

Anyone who has never made a mistake
has never tried something new.

คนที่ไม่เคยทำผิดพลาดเลย
คือคนที่ไม่เคยลองทำอะไรใหม่ ๆ

If you want to live a happy life,
tie it to a goal, not to people or things.

ถ้าคุณอยากมีชีวิตที่มีความสุข
จงพันธนาการชีวิตด้วยจุดหมาย ไม่ใช่ผู้คนหรือสิ่งอื่นใด


Imagination is more important than knowledge.
Knowledge is limited. Imagination encircles the world.

จินตนาการสำคัญกว่าความรู้
เพราะความรู้นั้นมีจำกัด แต่จินตนาการมีอยู่ทุกพื้นที่บนโลก


Everyone should be respected as an individual,
but no one idolized.

คนทุกคนควรได้รับการเคารพในความเป็นตัวตนของเขา
แต่ไม่มีใครควรได้รับการนับหน้าถือตามากกว่าคนอื่น

You can never solve a problem with the same kind of thinking
that created the problem in the first place.

คุณไม่อาจแก้ปัญหาได้ด้วยความคิดแบบเดิม ๆ
ที่เคยสร้างปัญหาให้กับคุณตั้งแต่ครั้งแรก

Try not to become a man of success
but rather try to become a man of value.

จงอย่าพยายามเป็นคนแห่งความสำเร็จ
แต่จงพยายามเป็นคนที่มีคุณค่าดีกว่า

Learn from yesterday, live for today, hope for tomorrow.
The important thing is not to stop QUESTIONING.

จงเรียนรู้จากอดีต มีชีวิตเพื่อวันนี้ และมีความหวังเพื่อวันพรุ่งนี้
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด คือต้องอย่าหยุดตั้งคำถาม

Women marry men hoping they will change.
Men marry women hoping they will not.
So each is inevitably disappointed.


ผู้หญิงแต่งงานกับผู้ชาย โดยหวังว่าเขาจะเปลี่ยน
ผู้ชายแต่งงานกับผู้หญิง โดยหวังว่าเธอจะไม่มีวันเปลี่ยน
ผู้ชายและผู้หญิงจึงผิดหวังในตัวกันและกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

Only a life lived for others is a life worth while.

ชีวิตที่ทำเพื่อคนอื่นเท่านั้น ที่มีคุณค่าต่อการมีชีวิต


In the middle of difficulty lies opportunity.

ใจกลางของอุปสรรคนั้น มีโอกาสซ่อนอยู่


The only source of knowledge is experience.

ประสบการณ์ คือแหล่งความรู้เพียงแหล่งเดียวเท่านั้น

Logic will get you from A to B.
Imagination will take you everywhere.
ตรรกะจะพาคุณเดินทางจากจุด A ไปจุด B ได้
แต่จินตนาการจะพาคุณเดินทางไปได้ทุกที่

Put your hand on a hot stove for a minute and it seems like an hour.
Sit with a pretty girl for an hour and it seems like a minute.
That's relativity.

การวางมือไว้บนเตาร้อนเพียง 1 นาที ให้ความรู้สึกเหมือนเวลายาวนานกว่า 1 ชั่วโมง
แต่การนั่งกับสาวสวย ๆ นาน 1 ชั่วโมง ให้ความรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปเพียง 1 นาที

Life is like riding a bicycle.
To keep your balance you must keep moving.
ชีวิตเหมือนการปั่นจักรยาน
คุณจะต้องปั่นมันอย่างต่อเนื่อง มันถึงจะทรงตัวได้

I speak to everyone in the same way,
whether he is the garbage man or the president of the university.

ผมพูดคุยกับคนทุกคนเหมือนกัน
ไม่ว่าเขาจะเป็นคนเก็บขยะ หรืออธิการบดีมหาวิทยาลัยก็ตาม

You have to learn the rules of the game,
and then you have to play better than anyone else.

คุณต้องเรียนรู้กฎของเกม
จากนั้นก็ต้องลงเล่นให้ดีกว่าคนอื่น ๆ

Weakness of attitude becomes weakness of character.

ทัศนคติที่อ่อนแอ นำมาซึ่งนิสัยที่อ่อนแอ


วันศุกร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2557

วันพุธที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

บ้านหลังสุดท้ายของช่างไม้


...มีช่างไม้สูงอายุคนหนึ่งต้องการจะเกษียณตัวเอง และใช้ชีวิตที่หรูหรากับภรรยา
จึงบอกความต้องการดังกล่าวกับนายจ้างที่เค้าทำงานให้... มาทั้งชีวิต...นายจ้างบ่นเสียดาย
ที่จะต้องสูญเสียช่างฝีมือดีไป หวังจะให้เขาทำงานต่อ แต่ช่างไม้ก็ยังยืนกรานขอเกษียณตัวเองตามเดิม จึงได้ขอร้องให้ช่างคนนี้ช่วยสร้างบ้านให้อีกสัก 1 หลัง
นายจ้างจึงพูดว่า "เอาอย่างนี้ ผมมีที่ดินว่างอยู่ติดทะเลสาบอยู่แปลงหนึ่ง ทิวทัศน์งดงามเป็นอย่างมาก แต่ขาดบ้านพักตากอากาศ ผมอยากให้คุณสร้างบ้านหลังสุดท้าย โดยที่คุณต้องใช้วัสดุไม้ที่ดีที่สุด และใช้ฝีมือที่ปราณีตที่สุดในการสร้าง" ช่างไม้ก็ฝืนใจตอบตกลง
จากนั้นช่างไม้ก็ลงมือสร้างบ้านไม้หลังสุดท้ายของตนเอง แต่ในใจกลับคิดว่า เดี๋ยวเราก็เกษียณแล้ว
ถ้าทำออกมาไม่ดีนายจ้างไล่ออกก็ไม่มีอะไรเสียหายอยู่แล้ว แล้วทำไมต้องตั้งใจด้วยล่ะ
ดังนั้นช่างไม้ก็ไม่ได้คัดเลือกไม้ที่แข็งแรงมาสร้างบ้าน แต่เลือกไม้ส่งๆ เป็นไม้คุณภาพต่ำจากภูเขา เขาไม่ใส่ใจว่าบ้านจะแข็งแรงหรือไม่ เพียงสักแต่ว่าสร้างให้เสร็จๆไป จนในที่สุดเขาก็ทาสีเพื่อให้ภายนอกดูสวยงามและปกปิด เขาคิดในใจว่า ขอให้ข้างนอกดูดีไว้ก่อน พอส่งงานได้ก็พอ โครงสร้างภายในจะเป็นอย่างไรก็ช่าง เจ้านายดูไม่ออกหรอก
ครั้นพอบ้านสร้างเสร็จก็พบว่า มันไม่เหมือนงานที่เป็นฝีมือของช่างคนนี้เลยแม้แต่น้อย บ้านที่สร้างมาก็เป็นงานที่หยาบๆ วัตถุดิบที่ใช้ก็ด้อยคุณภาพ มันช่างเป็นการจบชีวิตช่างฝีมือดีที่ไม่สวยหรูเลย
วันที่งานเสร็จ นายจ้างก็มาตรวจงาน ผลปรากฏว่าเป็นที่พอใจอย่างมาก นายจ้างดูไม่ออกว่าขาดตกบกพร่องอะไร ก่อนที่นายจ้างจะไปเขาตีไหล่ช่างไม้เบาๆ ควักกุณแจออกมาพวงหนึ่งยื่นส่งให้ช่างไม้แล้วบอกว่า
" ตอนนี้บ้านหลังนี้เป็นของคุณแล้ว ผมขอบคุณมากที่คุณอยู่ทำงานกับผมมานานหลายปี นี่ถือเป็นของขวัญเกษียณที่ผมตั้งใจจะมอบให้คุณ"
เมื่อช่างไม้ได้ยินเช่นนั้น ถึงกับตกใจและอุทานกับตัวเองว่า....
น่าละอายจริงๆ ถ้าเขารู้สักนิดว่ากำลังสร้างบ้านของตัวเองอยู่ เขาก็คงตั้งใจสร้างให้ดีกว่านี้...
คุณได้เรียนรู้อะไร? จากนิทานเรื่องนี้...
เช่นเดียวกับพวกเรา ที่กำลังสร้างชีวิตของตัวเราเองด้วยการสั่งสมสิ่งต่างๆ วันละเล็กวันละน้อย และบ่อยครั้ง ที่เราไม่ได้ใช้ความพยายามอย่างที่สุดในการสรรค์สร้างชีวิตของตัวเอง
และเมื่อวันหนึ่งมาถึง เราก็จะตระหนักว่า เราต้องใช้ชีวิตอยู่กับทุกสิ่งทุกอย่าง...ที่เราเป็นผู้สร้างขึ้นมาทั้งหมด..
และเมื่อถึงวันนั้น เรามักจะพูดเสมอว่า ถ้าเรา!!!! สามารถย้อนกลับไปได้ เราจะทำทุกอย่างให้ดีขึ้นซึ่งเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
แต่ความจริงหาได้เป็นเช่นนั้นไม่ ...
พวกเราทุกคนก็เปรียบเสมือนช่างไม้ ทุกๆ วันพวกเรากำลังตอกตะปู ปูกระดาน หรือแม้แต่กำลังเลือกกำแพงให้กับชีวิตตัวเอง
ดังคำพูดที่ว่า
"ชีวิตในอนาคตก็คือสิ่งที่เราสร้างด้วยตัวเราเอง"
ทัศนคติ และ ทางเลือกต่างๆที่พวกเราได้เลือกกันในวันนี้
ก็เสมือนกับการสร้าง "บ้าน"(ชีวิต) ที่เราจะต้องอยู่กับมัน.....
ดังนั้นจงสร้างบ้านด้วยความฉลาด และจงจำไว้ว่า "จงทำงานเหมือนกับว่า....เราไม่ต้องการเงินทอง
จงรักราวกับว่า......เราไม่เคยเจ็บ
จงเต้นระบำ(ร่าเริง)ราวกับว่า.....ไม่มีใครจ้อง"
ความเสมอต้นเสมอปลายก็นับว่าเป็นคุณธรรมอีกประการหนึ่งที่เราไม่ควรละเลย ทุกวันนี้เราทำอะไรกันอยู่ เราได้เก็บเกี่ยวสิ่งที่ดีๆให้กับชีวิตของเราหรือยัง???...
จงใช้ชีวิตราวกับว่ามันคือ "วันสุดท้าย"
เพราะนี่คือวิธีเดียว..ที่จะสร้างชีวิตได้อย่างดีที่สุด...

ความรัก

ความรัก จาก นิทานล้านบรรทัด

ดิน น้ำ ลม แดด เป็นเพื่อนกัน
น้ำเป็นหญิงสาวหนึ่งเดียวในจตุรมิตร
ใครๆ ก็รู้ว่าดินกับน้ำรักกัน
แดดนั้นรู้ดีที่สุด ด้วยตัวเองมีใจแอบรักน้ำอยู่เต็มอก
แดดมองเห็นความรักอับแนบแน่นของดินและน้ำที่ซึมซับ โอบอุ้ม หล่อเลี้ยงกันและกันมานานแล้ว
ริษยาิแห่งรักของแดดจึงอุบัติขึ้น
แดดพยายามทำทุกวิถีทางที่จะให้น้ำระเหยออกจากดิน
พยายามทุกวิถีทางที่จะให้น้ำพ้นจากอ้อมอกแห่งดิน
ทุกครั้งที่มีโอกาส ความร้อนจากแดดจึงแผดเผาดินให้น้ำีระเหยออกมา
แดดต้องการให้น้ำกลายเป็นไอลอยตัวขึ้นมาหาแดด
เพื่อให้มาอยู่ในอ้อมกอดของแดดเพียงผู้เดียว
น้ำนั้นปรับตัวง่าย อยู่กับแดดก็ทำตัวราวกับมีความสุข
แดดจะแต่งตัวให้น้ำอย่างงดงามที่สุดด้วยชุดเมฆสีขาวฟูฟ่อง
แต่เมื่อไรก็ตามที่น้ำในชุดฟูฟ่องลอยต่ำลงมาหาดิน
ก็จะกลั่นตัวเป็นหยดน้ำลงมาซึมซับอยู่กับดินดังเดิม
แดดไม่ยอมแพ้
ยังคงแผดเผาดึงดันให้น้ำระเหยลอยเป็นไอขึ้นมาเป็นของตนเองอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ความรักของแดดนั้นเป็นเรื่องแปลก
ยิ่งพยายามแผดเผาให้น้ำระเหยขึ้นมาใส่ชุดฟูฟ่องมากเท่าไหร่
ชุดฟูฟ่องก็มักจะฟูและหนักจนลอยต่ำกลั่นตัวเป็นน้ำไปหาดินทุกครั้ง
ราวกับว่า ยิ่งรักมากยิ่งสูญเสียมาก
อย่างไรอย่างนั้น
วันหนึ่งดินจึงไปปรึกษาลมเพื่อนรัก
ลมรับรู้เรื่องราวรักสามเส้านี้มาตลอด
เมื่อดินมาขอความช่วยเหลือ ลมจึงอาสาช่วย
ทุกครั้งที่น้ำถูกแดดดึงตัวลอยขึ้นไปบนฟ้า
ลมก็จะพัดให้น้ำในชุดเมฆฟูฟ่องลอยไปรวมตัวเพื่อกลั่นตัวเป็นหยดน้ำลงไปหาดิน
และแล้ว
วันที่ลมกลัวเหลือเกินก็มาถึง
แดดมาหาลมเพื่อขอความช่วยเหลือจากลมบ้าง
แดดมาขอให้ลมช่วยทำให้การระเหยของน้ำมากขึ้นอีก
ด้วยการพัดดินที่ชุ่มน้ำให้คลายน้ำออกมา
ด้วยความเป็นเพื่อน ลมจึงต้องรับปาก
จากนั้นมา
ลมจึงต้องทำทั้งสองหน้าที่
นั่นคือทั้งทำให้น้ำระเหยตัว และก็ทำให้น้ำรวมตัวเพื่อหยดลงมา
เหตุการณ์เป็นอย่างนี้วนเวียนไปมามิรู้จักจบสิ้น
และด้วยความใกล้ชิดกับน้ำบ่อยๆ เข้า
ในที่สุด ลมก็ตกหลุมรักน้ำอีกคน