วันอังคารที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

How to Research Literally Anything as a Hobby

 


How to Research Literally Anything as a Hobby

วิดีโอนี้นำเสนอ 7 ขั้นตอนสำหรับการทำงานวิจัยเป็นงานอดิเรก เพื่อให้การเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ สนุกและมีประสิทธิภาพเหมือนการไขปริศนา โดยไม่จำเป็นต้องเป็นนักวิชาการ:

  1. เลือกหัวข้อ (): เริ่มจากการระดมสมองสิ่งที่อยากรู้ หรือใช้ตัวช่วยอย่างการดูตำราเรียน TED Talk หรือสารานุกรม
  2. ค้นหาแหล่งข้อมูล (): ใช้แหล่งข้อมูลหลัก 1-2 แหล่งเป็นจุดเริ่มต้น (เช่น หนังสือหรือบทความวิกิพีเดีย) แล้วสืบค้นต่อจากบรรณานุกรม รวมถึงใช้ห้องสมุดหรือฐานข้อมูลงานวิจัย
  3. ตรวจสอบแหล่งข้อมูล (): ฝึกความเป็นนักวิจารณ์ มองหาจุดบกพร่อง เช่น ความน่าเชื่อถือของผู้เขียน ความทันสมัยของข้อมูล และความขัดแย้งของผลประโยชน์
  4. บันทึกความรู้ (): การอ่านเพียงอย่างเดียวไม่พอ ต้องลงมือเขียนสรุปในภาษาของตัวเอง บันทึกคำคม หรือตั้งคำถามเพื่อประมวลผลความรู้ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
  5. สร้างระบบจัดระเบียบ (): ใช้แนวคิด 'สมองที่สอง' (Second Brain) ผ่านเครื่องมือดิจิทัล เช่น Notion เพื่อจัดเก็บโน้ตและทรัพยากรไว้ในที่เดียว ลดภาระของสมอง
  6. แบ่งปันผลลัพธ์ (): เปลี่ยนการวิจัยเป็นการสนทนาด้วยการเผยแพร่ความรู้ผ่านบทความ วิดีโอ หรือโพสต์ออนไลน์ เพื่อรับมุมมองใหม่ๆ จากผู้อื่น
  7. สร้างกิจวัตร (): กำหนดเวลา สถานที่ และระยะเวลาในการทำงานวิจัยอย่างชัดเจนเพื่อให้ทำได้อย่างต่อเนื่อง

การทำวิจัยเป็นงานอดิเรกเปรียบเสมือนการไขปริศนา ซึ่งมีขั้นตอนง่ายๆ 7 ขั้นตอน ดังนี้:

  1. เลือกหัวข้อที่สนใจ (-): เริ่มจากเขียนรายการสิ่งที่อยากรู้ 5-10 อย่าง หรือใช้ตัวช่วยอย่างตำราเรียน, วิดีโอ TED Talk, หรือสารานุกรมออนไลน์ หัวข้อไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องวิชาการ แต่เป็นเรื่องอะไรก็ได้ที่คุณอยากรู้จริงๆ
  2. สร้างคำถามวิจัย (-): เปลี่ยนหัวข้อให้เป็นคำถามโดยใช้การตั้งคำถามแบบ ใคร (Who), ทำไม (Why), และอย่างไร (How) เพื่อให้การสืบค้นมีเป้าหมายที่ชัดเจน
  3. ค้นหาแหล่งข้อมูล (-): ใช้แหล่งข้อมูลหลัก 1-2 แห่งเป็นจุดเริ่มต้น เช่น หนังสือทั่วไปหรือบทความวิกิพีเดีย แล้วสืบค้นต่อจากบรรณานุกรมท้ายเล่ม หรือใช้ห้องสมุดท้องถิ่นและฐานข้อมูลออนไลน์ เช่น Google Scholar
  4. ตรวจสอบแหล่งข้อมูล (-): ฝึกเป็นนักวิจารณ์ด้วยการตรวจสอบความน่าเชื่อถือของผู้เขียน, ความทันสมัยของข้อมูล, และดูว่ามีผลประโยชน์ทับซ้อนหรือไม่
  5. บันทึกความรู้ (-): อย่าเพียงแค่อ่านผ่านๆ แต่ให้ลงมือเขียนสรุปด้วยภาษาของตนเอง บันทึกคำคม หรือตั้งคำถามเพิ่มเติมเพื่อทำความเข้าใจให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
  6. สร้างระบบจัดระเบียบ (-): ใช้แนวคิด 'สมองที่สอง' (Second Brain) โดยจัดเก็บโน้ตและแหล่งข้อมูลไว้ในที่เดียวผ่านเครื่องมืออย่าง Notion หรือ Obsidian เพื่อลดภาระของสมอง
  7. แบ่งปันผลลัพธ์ (-): เปลี่ยนการเรียนรู้ให้เป็นการสนทนาด้วยการเขียนบทความหรือสรุปผลงาน เพื่อเปิดโอกาสให้ได้รับคำติชมและมุมมองใหม่ๆ
  8. สร้างกิจวัตร (-): กำหนดเวลา สถานที่ และระยะเวลาในการวิจัยที่แน่นอนเพื่อให้คุณสามารถทำได้อย่างสม่ำเสมอ

การตรวจสอบความน่าเชื่อถือของแหล่งข้อมูลเป็นทักษะที่สำคัญ โดยวิดีโอแนะนำให้คุณใช้ "สายตาที่วิพากษ์" (critical eye) ในการประเมินข้อมูลทุกครั้ง ดังนี้ ( - ):

  • ตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ผลิตผลงาน: ผู้เขียนหรือผู้พูดเป็นผู้เชี่ยวชาญในเรื่องนั้นจริงๆ หรือเป็นเพียง "กูรู" (guru) ที่เน้นแสดงความคิดเห็นเพียงอย่างเดียว?
  • ตรวจสอบความทันสมัย: ข้อมูลนั้นถูกผลิตขึ้นเมื่อใดและยังมีความเกี่ยวข้องหรือถูกต้องในปัจจุบันหรือไม่? ตัวอย่างเช่น ในสาขาจิตวิทยา ข้อมูลที่เก่าเกินไปอาจไม่ได้รับการยอมรับแล้วในปัจจุบัน
  • ตรวจสอบผลประโยชน์ทับซ้อน (Conflict of Interest): ใครเป็นผู้จ่ายเงินสนับสนุนการวิจัย? ผู้เขียนได้รับผลประโยชน์จากการนำเสนอแนวคิดในลักษณะนั้นหรือไม่?
  • ความหลากหลายของแหล่งข้อมูล: อย่าพึ่งพาแหล่งข้อมูลประเภทเดียว ให้เปรียบเทียบจากหลายแหล่งเหมือนการปอกหัวหอมที่ต้องเปิดดูทีละชั้น เพื่อให้เห็นภาพที่ครบถ้วนและแม่นยำที่สุด

ในวิดีโอได้แนะนำแหล่งข้อมูลฟรีที่สามารถใช้เริ่มต้นทำวิจัยได้ดังนี้ครับ:

  • ห้องสมุดท้องถิ่น (Local Library): เป็นแหล่งทรัพยากรหนังสือชั้นเยี่ยมที่คุณสามารถเข้าถึงได้ฟรี และมี บรรณารักษ์ ที่พร้อมช่วยเหลือในการค้นหาข้อมูล (-)
  • Open Textbook Library: เว็บไซต์สำหรับค้นหาตำราเรียนแบบออนไลน์ที่เข้าถึงได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย (-)
  • ฐานข้อมูลงานวิจัยออนไลน์: มีหลายแหล่งที่รวบรวมงานวิจัยไว้ เช่น Google Scholar, Research Gate, และ JSTOR (-)
  • สื่อการเรียนรู้ทั่วไป: คุณสามารถใช้ YouTube (เช่น การดูวิดีโอ TED Talk), สารานุกรมออนไลน์, หรือแม้แต่สารคดีต่างๆ เป็นจุดเริ่มต้นในการศึกษาได้ครับ (-, -)

นอกจากนี้ยังมีการแนะนำวิธีการแก้ปัญหาหากข้อมูลที่ต้องการไม่ฟรี เช่น การค้นหา PDF ที่เป็นเวอร์ชันทางเลือก, การอีเมลสอบถามผู้เขียนโดยตรง หรือใช้แหล่งข้อมูลเช่น Anna's Archive (-)

การจดบันทึกขณะทำวิจัยเป็นสิ่งสำคัญมากเพราะเป็นการ เปลี่ยนจากการรับข้อมูลแบบรับฝ่ายเดียว (Passive) มาเป็นการมีส่วนร่วมอย่างจริงจัง (Active Engagement) ซึ่งช่วยให้กระบวนการเรียนรู้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น (-) โดยมีเหตุผลสำคัญดังนี้:

  • ช่วยในการประมวลผลข้อมูล: การเขียนสรุปด้วยภาษาของตัวเอง บันทึกคำคม หรือตั้งคำถาม จะบังคับให้สมองต้องเรียบเรียงข้อมูลใหม่ ทำให้คุณเข้าใจเนื้อหาอย่างแท้จริง แทนที่จะเพียงแค่อ่านผ่านตา (-)
  • ช่วยในการจดจำ: หากต้องการจดจำสิ่งที่คุณค้นคว้ามาเพื่อนำไปพูดหรือเขียนต่อในภายหลัง การจดบันทึกเป็นวิธีที่ทรงพลังที่สุดในการช่วยให้ความรู้เหล่านั้นติดตัวคุณไป (-)
  • การลดภาระทางความคิด (Cognitive Offloading): การจดบันทึกช่วยให้คุณย้ายข้อมูลที่ซับซ้อนออกจากสมองไปเก็บไว้ใน 'สมองที่สอง' (Second Brain) เช่น Notion หรือสมุดจด ทำให้คุณไม่ต้องใช้พลังงานสมองไปกับการพยายามจำรายละเอียดทั้งหมด แต่มีพื้นที่เหลือไว้ใช้ในการวิเคราะห์และเชื่อมโยงความคิดแทน (-)

Research as a Hobby | Enemies-to-Lovers Arc with Learning

วิดีโอนี้เป็นบทเรียนที่ 4 ในซีรีส์ของ Alice Bow ซึ่งมุ่งเน้นที่การ "โรแมนติก” ให้กับประสิทธิภาพการทำงาน (Romanticizing Productivity) และการเปลี่ยนการวิจัยให้เป็นงานอดิเรกโดยปราศจากความกดดันหรือการต้องทำตามตารางที่ตึงเครียดเกินไป (-)

ประเด็นสำคัญในวิดีโอ:

  • การสร้างบรรยากาศ: ใช้ "สัญญาณความสบาย" (Cozy Cues) แทนการใช้พลังใจเพียงอย่างเดียว เช่น การจุดเทียนหอม, การเปิดเพลย์ลิสต์เพลงที่ชอบ, และการจัดมุมทำงานให้ดูน่านั่ง เพื่อเปลี่ยนความรู้สึกจากการถูกบังคับให้กลายเป็นการทำตามความอยากรู้อยากเห็น (-, 0:3:19)
  • การวิจัยเป็นงานอดิเรก: สนับสนุนให้เรา "เดต" กับความสนใจของตัวเอง โดยลองศึกษาหัวข้อที่สนใจชั่วคราวโดยไม่ต้องผูกมัด และใช้การจดบันทึก/การขีดเขียนลงในหนังสืออย่างอิสระเพื่อความสนุกสนาน (-)
  • Digital Garden: แนะนำการสร้างพื้นที่เก็บรวบรวมไอเดียและความรู้ที่สร้างแรงบันดาลใจ แทนที่การไถหน้าฟีดโซเชียลมีเดียแบบไร้จุดหมาย (Doom Scrolling) โดยการคัดเลือกแหล่งข้อมูลที่ทำให้อิ่มเอมใจ เช่น บทความ, พอดแคสต์, และคลังภาพทางปัญญา (-)
  • ตัวอย่างแหล่งข้อมูล: Alice ได้แนะนำแหล่งข้อมูลที่มีประโยชน์ เช่น เว็บไซต์ Aon, Nautilus, Public Books, พอดแคสต์ Philosophy Bites และการใช้บริการ Substack เพื่อเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ในทุกๆ วัน (-)

การบ้านสำหรับผู้ชม:

  1. ตรวจสอบและคัดกรองฟีดโซเชียลมีเดีย (Unfollow คนที่ไม่สร้างแรงบันดาลใจ) ()
  2. เริ่มสร้าง Digital Garden และรวบรวมลิงก์ที่อยากเรียนรู้ ()
  3. เลือกหัวข้อที่สนใจและลอง "ดำดิ่ง" ลงไปศึกษา (Rabbit Hole) อย่างจริงจัง 1 เรื่องในสัปดาห์นี้ ()

วิธีที่ผู้คนมองการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพในแง่ดี

• จัดพื้นที่ทำงานของคุณ: จัดโต๊ะทำงานให้เป็นระเบียบ เพิ่มแสงไฟอบอุ่นหรือต้นไม้ และใช้เครื่องเขียนหรือแก้วน้ำที่คุณชื่นชอบ

• สร้างพิธีกรรมที่ผ่อนคลาย: เริ่มต้นด้วยการจิบกาแฟยามเช้าอย่างช้าๆ ฟังเพลงเบาๆ หรือหยุดพักสักครู่ก่อนตรวจสอบข้อความ

• ให้ความสำคัญกับการพักผ่อน: ออกไปรับอากาศบริสุทธิ์ ยืดเส้นยืดสาย หรืออ่านหนังสือสักสองสามหน้าในช่วงพักกลางวัน

• ชื่นชมความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ: สังเกตและชื่นชมความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องแทนที่จะไล่ตามความสมบูรณ์แบบ


The Open Textbook Library is a free, online collection of peer-reviewed, openly licensed college-level textbooks. [1, 2]

Open Textbook Library คลังตำราเรียนแบบเปิด https://openlibrary.org/subjects/textbooks

OpenStax logohttps://openstax.org/





HOW to become so LUCKY It CONFUSES people (science backed) วิธีที่จะโชคดีจนคนอื่นงง

 

You can become noticeably "luckier" by changing how you spot opportunities, make decisions, and react to setbacks. Psychologist Richard Wiseman’s research shows luck often comes from repeatable habits and mindset shifts rather than pure chance. [1, 2] วิธีที่จะโชคดีจนคนอื่นงง
คุณสามารถโชคดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดได้ด้วยการเปลี่ยนวิธีที่คุณมองหาโอกาส ตัดสินใจ และรับมือกับความล้มเหลว งานวิจัยของนักจิตวิทยา ริชาร์ด ไวส์แมน แสดงให้เห็นว่าโชคส่วนใหญ่มักมาจากนิสัยที่ทำซ้ำได้และการเปลี่ยนความคิดมากกว่าความบังเอิญ
Core Habits of Lucky People
  • Notice more opportunities: Broaden your attention and stay open to new experiences instead of locking into a narrow routine. สังเกตเห็นโอกาสให้มากขึ้น: ขยายขอบเขตความสนใจของคุณและเปิดรับประสบการณ์ใหม่ๆ แทนที่จะยึดติดอยู่กับกิจวัตรประจำวันเดิมๆแคบๆ
  • Build wide social ties: Keep loose connections, follow up with people you meet, and introduce others to expand where chances come from.สร้างเครือข่ายความสัมพันธ์ทางสังคมที่กว้างขวาง: รักษาความสัมพันธ์แบบหลวมๆ ติดตามผลกับคนที่คุณพบ และแนะนำผู้อื่นเพื่อขยายแหล่งที่มาของโอกาส
  • Act on intuition quickly: Trust your gut signals without getting stuck overthinking every detail. ลงมือทำตามสัญชาตญาณอย่างรวดเร็ว: เชื่อสัญญาณจากสัญชาตญาณของคุณโดยไม่ต้องติดอยู่กับการคิดมากเกินไปในทุกรายละเอียด
  • Expect good outcomes: Positive expectations shape your behavior and persistence—as highlighted in Vice.คาดหวังผลลัพธ์ที่ดี: ความคาดหวังเชิงบวกจะกำหนดพฤติกรรมและความมุ่งมั่นของคุณ ดังที่เน้นย้ำใน Vice
  • Reframe bad breaks: Treat setbacks as temporary or useful information and look for what can still go right.ปรับมุมมองต่อความโชคร้าย: มองความล้มเหลวเป็นเพียงชั่วคราวหรือเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์ และมองหาสิ่งที่ยังสามารถเกิดขึ้นได้
  • Stay ready to act: Prepare basic skills and say yes to small experiments so you can grab sudden openings. เตรียมพร้อมที่จะลงมือทำ: เตรียมทักษะพื้นฐานและตอบรับการทดลองเล็กๆ น้อยๆ เพื่อที่คุณจะได้คว้าโอกาสที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน [1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11]

วิดีโอนี้อธิบายว่า "ความโชคดี" ไม่ใช่เรื่องของโชคชะตาหรือเหตุบังเอิญ แต่เป็นสิ่งที่สามารถฝึกฝนได้ผ่านการปรับเปลี่ยนความคิด (Mindset) และการทำงานของระบบประสาท โดยมีประเด็นสำคัญดังนี้:

1. ความแตกต่างระหว่างคนโชคดีและโชคร้าย ( - )

  • คนโชคดี: เปรียบเสมือนคนที่ "เชื่อมต่อ" กับโอกาสได้ดีกว่า เพราะมีสภาวะระบบประสาทที่สงบ (Regulated) ทำให้มองเห็นโอกาสที่คนอื่นมองข้าม (อ้างอิงจากการศึกษาเรื่อง The Luck Factor ของ Richard Wiseman) รวมถึงมีการใช้ Reticular Activating System (RAS) ในสมองเพื่อคัดกรองสิ่งที่ต้องการมองหา
  • คนโชคร้าย: มักมีสภาวะเครียด กังวล หรือใจลอย ทำให้สมองปิดกั้นโอกาส และจดจ่ออยู่กับความเชื่อเดิมๆ ว่าตนเองเป็นคนโชคร้าย

2. คุณลักษณะ 5 ประการของคนโชคดี ( - )

  1. ระบบประสาทที่สงบ: มีความพร้อมในการรับรู้สิ่งต่างๆ รอบตัว
  2. ความเปิดกว้างและยืดหยุ่น: ยินดีรับโอกาสใหม่ๆ และพร้อมปรับเปลี่ยนแผนเสมอ
  3. การเชื่อมั่นในสัญชาตญาณ: พร้อมลงมือทำเมื่อได้รับสัญญาณจากภายใน
  4. Gift Mindset: มองเห็น "ของขวัญ" หรือบทเรียนในทุกสถานการณ์ที่เกิดขึ้น (มองว่าทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่อ เรา ไม่ใช่ กับ เรา)
  5. Pygmalion Effect: เชื่อมั่นว่าสิ่งดีๆ จะเกิดขึ้น จึงส่งผลให้เกิดเหตุการณ์นั้นจริง

3. วิธี Lucky Switch เพื่อฝึกเป็นคนโชคดี ( - )

  • การฝึกลมหายใจ (Breathwork): เพื่อปรับระบบประสาทให้สงบและเข้าสู่สภาวะพร้อมรับข้อมูล
  • Lucky Script: การเขียนและบอกตัวเองในเชิงบวกเพื่อโปรแกรมสมองใหม่
  • การช้าลง (Slow Down): เพื่อไม่ให้พลาดโอกาสที่ผ่านเข้ามาในชีวิตประจำวัน
  • พูดคุยกับคนแปลกหน้า: เพื่อเพิ่มโอกาสในการเจอเครือข่ายหรือเรื่องราวใหม่ๆ
  • การเรียบเรียงเหตุการณ์ในอดีตใหม่: หาแง่คิดดีๆ จากเรื่องที่เคยคิดว่าแย่ เพื่อเปลี่ยนมุมมองต่อชีวิต


คลิปนี้ของ Hayley Hobbs ดีมากครับ เพราะเธอไม่ได้บอกว่า “คิดบวกแล้วจะโชคดี” แบบลอยๆ แต่เธอเอาไปต่อกับงานวิจัยจริงของ Richard Wiseman ในหนังสือ The Luck Factor ที่ศึกษาคนที่บอกว่าตัวเองโชคดี vs โชคร้าย มานานกว่า 10 ปี แล้วพบว่า โชคไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่คือ วิธีที่สมองมองโลก

Hayley สรุปไว้ว่า:

"Luck isn't chance — it's a mindset you can train." โชคไม่ใช่เรื่องฟลุ๊ค แต่คือมายด์เซ็ตที่ฝึกได้

และประโยคที่คมที่สุดในคลิปคือ:

"Lucky people still miss buses and get delayed on planes. They just don't label those moments as bad. That's the whole difference."

สอดคล้องกันแทบจะ 100% เลยครับ แต่ Hayley ไม่ได้แค่เอาของ Wiseman มาพูดซ้ำ เธอเอา Wiseman มา แปลเป็นภาษาของสมอง ในยุคปัจจุบัน

ถ้าจะเข้าใจให้ชัด ต้องเริ่มจาก Wiseman ก่อน

Wiseman ทำอะไร?

Wiseman เป็นนักจิตวิทยาที่ University of Hertfordshire เขาตั้งคำถามที่ไม่มีใครกล้าตั้งว่า “โชคมีจริงไหม?” แล้วใช้เวลา 10 ปี ศึกษาคน 400 คน ที่บอกว่าตัวเองโชคดีมาก กับโชคร้ายมาก ด้วยแบบสอบถาม การทดลองในห้องแล็บ และการสัมภาษณ์เชิงลึก

ผลสรุปที่เขาเขียนไว้ในหนังสือ The Luck Factor คือประโยคนี้ครับ:

"I discovered that lucky people generate their own good fortune via four basic principles. They are skilled at creating and noticing chance opportunities, make lucky decisions by listening to their intuition, create self-fulfilling prophecies via positive expectations, and adopt a resilient attitude that transforms bad luck into good."

แปลว่า คนโชคดีสร้างโชคดีของตัวเองด้วยหลัก 4 ข้อ: สร้างและมองเห็นโอกาส, ฟังสัญชาตญาณ, สร้างคำทำนายที่เป็นจริงจากความคาดหวังเชิงบวก, และเปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นดี

และเพื่อพิสูจน์ว่า “โชคฝึกได้” จริงไหม เขาไม่ได้หยุดแค่การศึกษา เขาเปิดสิ่งที่เรียกว่า Luck School ให้คนกลุ่มที่บอกว่าตัวเองโชคร้าย ลองคิดและทำตัวเหมือนคนโชคดีเป็นเวลา 1 เดือน

ผลคือ 80% รายงานว่ารู้สึกโชคดีขึ้น

นั่นคือที่มาของประโยคของ Hayley ที่ว่า “Luck isn't chance — it's a mindset you can train.” เธอไม่ได้คิดเอง เธอกำลังสรุปผลการทดลอง Luck School ของ Wiseman ให้เป็นประโยคเดียว

แล้ว 5 คุณสมบัติของ Hayley สอดคล้องกับ 4 หลักของ Wiseman อย่างไร?

ให้จับคู่กันแบบนี้ครับ จะเห็นชัดเลยว่า Hayley กำลังเอาของเก่ามาใส่คำอธิบายใหม่

1. Openness and Flexibility ของ Hayley = Principle 1 ของ Wiseman: Maximise Chance Opportunities

Wiseman พบว่า "Lucky people tend to meet new people, build wider social networks and remain open to experiences they did not originally plan for."

คนโชคดีไม่ได้รอโอกาส แต่สร้างเครือข่ายให้กว้าง คุยกับคนแปลกหน้า เปิดรับประสบการณ์ที่ไม่ได้วางแผนไว้

Hayley แปลสิ่งนี้เป็นคำสั่งที่ทำได้เลย: “speak to one stranger this week” คุยกับคนแปลกหน้า 1 คนต่อสัปดาห์ เพราะโอกาส 90% มาจากคน ไม่ใช่มาจากการนั่งคิดคนเดียว

2. Trust in Intuition ของ Hayley = Principle 2 ของ Wiseman: Listening to Lucky Hunches

Wiseman พบว่า คนโชคดี “make lucky decisions by listening to their intuition”

คนโชคร้ายก็ได้ยินเสียงสัญชาตญาณเหมือนกัน แต่เขาไม่เชื่อมัน เขาจะบอกตัวเองว่า “อย่าเพ้อเจ้อ”

Hayley เสริม Wiseman ตรงนี้ด้วยเรื่อง RAS และระบบประสาท ว่า สัญชาตญาณจะทำงานได้ก็ต่อเมื่อสมองสงบ ถ้าคุณเครียด คุณจะแยกไม่ออกว่าอันไหนคือสัญชาตญาณ อันไหนคือความกลัว

3. Pygmalion Effect ของ Hayley = Principle 3 ของ Wiseman: Expect Good Fortune

Wiseman เรียกว่า “create self-fulfilling prophecies via positive expectations” สร้างคำทำนายที่เป็นจริงด้วยความคาดหวังเชิงบวก

ถ้าคุณคาดหวังว่าจะโชคดี คุณจะเดินเข้าไปในห้องด้วยท่าทางที่เปิดกว้าง ยิ้มง่าย คุยง่าย คนอื่นก็จะอยากช่วยคุณ อยากให้โอกาสคุณ แล้วคุณก็จะโชคดีจริงๆ

Hayley เรียกสิ่งเดียวกันนี้ว่า Pygmalion Effect คือความคาดหวังสร้างความจริง

4. Gift Mindset ของ Hayley = Principle 4 ของ Wiseman: Turn Bad Luck to Good

Wiseman เรียกว่า “adopt a resilient attitude that transforms bad luck into good”

Hayley เรียกว่า Gift Mindset คือการหาของขวัญในเรื่องร้าย

“ How to find the gift in things that happened to you, so your brain is primed to look for the gift next time”

นี่คืออันเดียวกันเลยครับ Wiseman พูดในภาษาจิตวิทยา Hayley พูดในภาษาของการฝึกสมอง

แล้ว Hayley เพิ่มอะไรใหม่ที่ Wiseman ไม่มี?

เธอเพิ่มข้อที่ 5 ที่สำคัญที่สุดในยุคนี้ คือ Regulated Nervous System — ระบบประสาทที่สงบ

Wiseman ในยุค 2000 ยังไม่มีคำอธิบายเรื่องนี้ชัดขนาดนี้ เขาบอกแค่ว่าคนโชคดีเปิดรับโอกาสมากกว่า

แต่ Hayley อธิบายว่า ทำไม คนโชคร้ายถึงเปิดรับไม่ได้:

เพราะตอนเครียด ตอนกลัว ตอนรีบร้อน สมองจะเข้าสู่โหมดเอาตัวรอด มันจะมองเห็นแต่ภัย ไม่เห็นโอกาส

การทดลองหนังสือพิมพ์ที่เราคุยกัน คนโชคร้ายมองไม่เห็นประโยค “หยุดนับได้แล้ว” ไม่ใช่เพราะเขาโง่ แต่เพราะเขากำลังเครียดกับการนับให้ถูก เขาอยู่ในโหมดเอาตัวรอด

Hayley จึงเพิ่ม Breathwork และ Slowing Down เข้ามาเป็นเครื่องมือ เพราะเธอเชื่อว่า ถ้าระบบประสาทยังไม่สงบ หลัก 4 ข้อของ Wiseman จะทำไม่ได้เลย

พูดง่ายๆ คือ:

Wiseman บอกว่า “ต้องทำอะไร” ถึงจะโชคดี
Hayley บอกว่า “ต้องอยู่ในสภาวะแบบไหน” ถึงจะทำ 4 อย่างนั้นได้

Wiseman = แผนที่
Hayley = สภาพร่างกายที่ต้องพร้อมก่อนออกเดินทางตามแผนที่นั้น

แล้ว Luck School กับ Lucky Switch ต่างกันอย่างไร?

แทบไม่ต่างกันเลยครับ แค่เปลี่ยนชื่อให้เข้ากับยุคนี้

Luck School ของ Wiseman: ให้คนโชคร้ายลองทำตัวเหมือนคนโชคดี 1 เดือน — เจอคนใหม่ๆ ฟังสัญชาตญาณ คาดหวังเรื่องดี เปลี่ยนเรื่องร้ายให้เป็นดี แล้วดูว่าโชคดีขึ้นไหม ผลคือ 80% บอกว่าดีขึ้น

Lucky Switch ของ Hayley: ให้ทำ 5 อย่างทุกวัน — breathwork, lucky script, slowing down, meeting new people, reframing past unlucky events

Lucky Switch คือ Luck School ในเวอร์ชั่นที่มีการฝึกสมองและระบบประสาทเพิ่มเข้าไป

สรุปเป็นภาษาผู้นำที่แท้จริงของคุณ

ประโยคของคุณที่ว่า “โชคไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่คือ วิธีที่สมองมองโลก” คือประโยคที่เชื่อม Wiseman กับ Hayley เข้าด้วยกันพอดีเลยครับ

Wiseman พิสูจน์ว่า สมองที่มองโลกแบบเปิด จะเห็นโอกาสมากกว่า
Hayley พิสูจน์ว่า สมองจะเปิดได้ ก็ต่อเมื่อระบบประสาทสงบพอ

ผู้นำที่แท้จริงจึงไม่ใช่คนที่โชคดีที่สุดในทีม แต่คือคนที่ทำให้ สมองของทั้งทีมสงบพอที่จะเห็นโอกาส

เขาฟัง ถาม ประเมิน รวบรวมข้อมูล — นั่นคือการทำให้ทีมออกจากโหมดเอาตัวรอด เข้าสู่โหมดมองเห็นโอกาส

เขาจึงดูเหมือนคนโชคดี จนคนงง ทั้งที่จริงแล้ว เขาแค่สร้างห้องที่ทำให้โชคเดินทางมาถึงได้ง่ายกว่าห้องอื่น


คนโชคดีก็ตกรถเหมือนกัน ตกเครื่องเหมือนกัน แต่เขาไม่ตีตราว่ามันคือความซวย

การทดลองหนังสือพิมพ์ ที่พิสูจน์ว่าโชคคือการมองเห็น

Wiseman ทำการทดลองที่ Hayley ยกมา คือเอาหนังสือพิมพ์ให้คน 2 กลุ่มอ่าน แล้วบอกว่า “ช่วยนับรูปในหนังสือพิมพ์ให้หน่อย”

ในหนังสือพิมพ์หน้า 2 มีตัวหนังสือตัวใหญ่เขียนไว้ว่า “หยุดนับได้แล้ว ในหนังสือพิมพ์นี้มีรูปทั้งหมด 43 รูป”

คนกลุ่มที่บอกว่าตัวเองโชคร้าย ส่วนใหญ่จะมองไม่เห็นประโยคนี้เลย เพราะเขามัวแต่ก้มหน้านับรูปอย่างเคร่งเครียด

ส่วนคนกลุ่มที่บอกว่าตัวเองโชคดี จะเห็นประโยคนี้แทบทุกคน แล้วหยุดนับทันที

ไม่ได้ต่างกันที่สายตา ต่างกันที่ สมองเปิดรับโอกาส หรือปิดรับโอกาส

Hayley อธิบายด้วยเรื่อง RAS (Reticular Activating System) ที่เราเคยคุยกันในตอน Neuroscience — สมองของเราจะกรองโลกตามความคิดหลักของเรา

ถ้าคุณเชื่อว่า “ฉันเป็นคนซวย” RAS จะกรองให้คุณเห็นแต่หลักฐานของความซวย
ถ้าคุณเชื่อว่า “ฉันเป็นคนโชคดี” RAS จะกรองให้คุณเห็นแต่หลักฐานของโอกาส

5 คุณสมบัติของคนโชคดี ในแบบ Hayley Hobbs

1. Regulated Nervous System — ระบบประสาทที่สงบ

นี่คือข้อที่เธอเน้นมากที่สุด และเป็นข้อที่ต่างจากคลิป Manifestation ทั่วไป

เธอพูดว่า "Why regulated people are 'locked in' to universal intelligence, and why dysregulation keeps you blind to opportunities"

แปลเป็นภาษาผู้นำที่แท้จริงคือ:

ตอนคุณเครียด ตื่นกลัว รีบร้อน สมองของคุณจะเข้าสู่โหมดเอาตัวรอด มันจะมองเห็นแต่ภัย ไม่มีพื้นที่เหลือให้มองเห็นโอกาส

ผู้นำที่เสียงดัง โวยวาย กดดันทีมตลอดเวลา คือผู้นำที่กำลังทำให้ทั้งทีมเข้าสู่โหมด dysregulated คือทุกคนตาบอดต่อโอกาสไปพร้อมกัน

ผู้นำที่สงบ หายใจได้ ฟังได้ คือผู้นำที่ทำให้ทีม “เห็น” โอกาสที่คนอื่นมองไม่เห็น

นี่คือเหตุผลที่เธอให้ทำ breathwork ทุกวัน ไม่ใช่เพื่อความขลัง แต่เพื่อทำให้ระบบประสาทสงบพอที่จะมองเห็น

2. Openness and Flexibility — เปิดรับ และยืดหยุ่น

คนโชคดีมักจะทำลายรูทีนของตัวเองบ่อยๆ เดินทางเส้นใหม่ คุยกับคนแปลกหน้า ลองร้านใหม่

คนโชคร้ายมักจะทำอะไรเดิมๆ เป๊ะๆ แล้วบ่นว่า “ทำไมชีวิตไม่เปลี่ยนเลย”

Wiseman พบว่า "They create, notice, and act upon chance opportunities" — คนโชคดีไม่ได้รอโอกาส แต่สร้างโอกาสให้โอกาสมาเจอตัวเอง

3. Trust in Intuition — เชื่อสัญชาตญาณของตัวเอง

Wiseman บอกว่า "Listen to your gut instincts - they are normally right"

คนโชคดีจะฟังเสียงข้างใน แล้วกล้าทำตามมัน
คนโชคร้ายจะได้ยินเสียงเดียวกัน แต่จะบอกตัวเองว่า “อย่าเพ้อเจ้อ” แล้วก็ไม่ทำ

Hayley เสริมว่า สัญชาตญาณจะทำงานได้ดีก็ต่อเมื่อระบบประสาทสงบ ถ้าคุณเครียดตลอดเวลา คุณจะแยกไม่ออกว่า อันไหนคือสัญชาตญาณ อันไหนคือความกลัว

4. Gift Mindset — มองเห็นของขวัญในเรื่องร้าย

นี่คือหัวใจของ Lucky Switch

คนโชคดีไม่ได้เจอเรื่องร้ายน้อยกว่า แต่เขา ตีความ เรื่องร้ายต่างกัน

ตกงาน -> คนโชคร้ายจะบอกว่า “ฉันซวย”
คนโชคดีจะบอกว่า “ดีที่ได้รู้ว่างานนี้ไม่ใช่ที่ของฉันเร็วๆ”

Hayley บอกว่า "How to find the gift in things that happened to you, so your brain is primed to look for the gift next time" — ถ้าคุณฝึกหาของขวัญในเรื่องร้ายในอดีต สมองของคุณจะถูกโปรแกรมให้มองหาของขวัญในเรื่องร้ายในอนาคตโดยอัตโนมัติ

5. Pygmalion Effect — ความคาดหวังสร้างความจริง

คนโชคดีคาดหวังว่าจะโชคดี คนรอบตัวก็จะปฏิบัติกับเขาราวกับว่าเขาเป็นคนโชคดี แล้วเขาก็จะได้โอกาสมากขึ้นจริงๆ

นี่คือวงจรที่ผู้นำที่แท้จริงใช้กับทีมมาตลอด: ถ้าผู้นำคาดหวังว่าลูกน้องจะเติบโต ลูกน้องจะรู้สึกว่าตัวเองมีค่า แล้วก็จะกล้าคิด กล้าลอง กล้าพลาด แล้วก็จะเติบโตจริงๆ

The Lucky Switch Method — วิธีเปิดสวิตช์โชคดี

Hayley สรุปเป็นกิจวัตร 5 อย่างที่ทำได้วันนี้เลย:

1. Daily Breathwork — หายใจช้าๆ วันละ 5-10 นาที เพื่อให้ระบบประสาทกลับมาสงบ ก่อนจะเริ่มวัน

2. Lucky Script — เขียนสคริปต์ว่า “ฉันเป็นคนโชคดี” ในแบบที่เป็นเรื่องราว ไม่ใช่แค่คำท่อง เช่น “วันนี้ฉันจะเจอคนดีๆ ได้รับข่าวดี และมองเห็นโอกาสที่คนอื่นมองไม่เห็น”

3. Slowing Down — ช้าลงนิดหนึ่ง คนโชคร้ายมักจะรีบจนมองไม่เห็นประโยคในหนังสือพิมพ์หน้า 2 คนโชคดีจะช้าพอที่จะเห็น

4. Meeting New People — คุยกับคนแปลกหน้า 1 คนต่อสัปดาห์ ตามที่เธอท้าในคลิป “speak to one stranger this week” เพราะโอกาส 90% มาจากคน ไม่ได้มาจากการนั่งคนเดียว

5. Reframing Past “Unlucky” Events — กลับไปเขียนเรื่องที่เคยคิดว่าซวยที่สุดในชีวิต แล้วถามว่า “เรื่องนั้นให้ของขวัญอะไรกับฉัน?”

แล้วเรื่องนี้เกี่ยวกับผู้นำที่แท้จริงอย่างไร?

ผู้นำที่แท้จริงที่คุณเขียนถึง คือคนที่สร้าง โชค ให้ทีมโดยไม่รู้ตัวครับ

  • เขาฟัง ถาม ประเมิน รวบรวมข้อมูล — นั่นคือการทำให้ทีม Openness สูงขึ้น เห็นโอกาสมากขึ้น
  • เขาไม่เสียงดัง ไม่ทำให้ทีมกลัว — นั่นคือการทำให้ทีมมี Regulated Nervous System มองเห็นโอกาส ไม่ใช่เห็นแต่ภัย
  • เขาไม่ประกาศความคิดของตัวเองเป็นสัจธรรม — นั่นคือการทำให้ทีมกล้าเชื่อ Intuition ของตัวเอง
  • เขามองเห็นสิ่งดีงามของลูกน้องแต่ละคน — นั่นคือ Gift Mindset และ Pygmalion Effect

พูดง่ายๆ คือ:

คนที่อยากเด่น อยากดัง จะพยายามแย่งโชคจากคนอื่น โดยการทำให้คนอื่นดูเล็กลง
ส่วนผู้นำที่แท้จริง จะสร้างโชคให้คนอื่น โดยการทำให้คนอื่นมองเห็นตัวเองชัดขึ้น

ผู้นำที่แท้จริงจึงดู “โชคดี” จนคนงง เพราะลูกน้องของเขามักจะได้โอกาสดีๆ อยู่เสมอ ทั้งที่จริงแล้วไม่ใช่โชค แต่คือผลของห้องที่ปลอดภัยพอให้โอกาสวิ่งเข้ามาหา

ถ้าจะสรุปเป็นประโยคเดียวในสไตล์ของคุณ:

โชคไม่ได้วิ่งไปหาคนที่เก่งที่สุด แต่โชควิ่งไปหาคนที่สงบพอจะเห็นมัน เปิดพอจะรับมัน และใจดีพอจะแบ่งมันให้คนอื่น



วิดีโอนี้อธิบายว่า "ความโชคดี" ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นสิ่งที่สามารถสร้างขึ้นได้ด้วยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม โดย Jodie Jackson ได้สรุปกฎ 4 ข้อเพื่อช่วยให้คุณกลายเป็นคนที่โชคดีขึ้น ดังนี้:

  1. คาดหวังให้สิ่งดีๆ เกิดขึ้น ( - ): การมีทัศนคติเชิงบวกและคาดหวังความสำเร็จจะช่วยส่งผลต่อพฤติกรรมและการตัดสินใจของคุณในระดับจิตใต้สำนึก ซึ่งเพิ่มโอกาสที่จะได้รับผลลัพธ์ที่ดีขึ้นจริง การฝึกจิตใจให้คาดหวังผลลัพธ์เชิงบวก (Expectation Effect) จะช่วยให้คุณตัดสินใจและลงมือทำอย่างมั่นใจ ซึ่งจะส่งผลให้โอกาสต่างๆ เกิดขึ้นจริงได้ง่ายขึ้น
  2. มองเห็นโอกาสในสิ่งที่คาดไม่ถึง ( - ): คนโชคดีไม่ได้มุ่งเน้นแค่แผนการที่วางไว้ แต่จะเปิดใจรับโอกาสใหม่ๆ ที่อยู่นอกเหนือแผนงาน ซึ่งบางครั้งความล้มเหลวหรือความผิดพลาดอาจนำไปสู่ไอเดียหรือผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ได้
  3. พาตัวเองไปอยู่ในจุดที่มีโอกาส ( - ): การออกไปพบปะผู้คน ทำกิจกรรมใหม่ๆ หรือเปลี่ยนกิจวัตรเดิมๆ จะช่วยเพิ่ม "พื้นที่ของโอกาส" (Surface area of luck) ยิ่งคุณสร้างจุดเชื่อมต่อกับโลกภายนอกมากเท่าไหร่ โอกาสที่ความโชคดีจะเข้ามาถึงก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
  4. เตรียมพร้อมที่จะคว้าโอกาส ( - ): เมื่อโอกาสมาถึง คุณต้องมีความพร้อมที่จะตอบรับและลงมือทำ การพัฒนาตัวเองอย่างสม่ำเสมอจะช่วยให้คุณก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมๆ และพร้อมเปลี่ยนโชคให้กลายเป็นความสำเร็จจริง

โดยสรุปคือ หากทำทั้ง 4 ข้อนี้ควบคู่กัน คุณจะสามารถเปลี่ยนจากคนที่เฝ้ารอความโชคดี กลายเป็นคนที่สร้างความโชคดีให้กับชีวิตตัวเองได้



วิธีเปลี่ยนตัวเอง ให้กลายเป็นคนที่ดึงดูด ‘โอกาส’ ⎮ FirstEight EP.10


  • indset ของการเติบโต: การเติบโตไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา แต่เกิดจากการทำ Performance ให้ดีเยี่ยม และการเป็น คนส่วนน้อย ที่โดดเด่น ทั้งในแง่ผลงานและความน่ารักที่คนอื่นอยากร่วมงานด้วย ( - )
  • การจัดการกับโอกาสที่ท้าทาย: เมื่อได้รับมอบหมายงานยากๆ แม้จะรู้สึกไม่มั่นใจ อย่าปฏิเสธ แต่ให้มองว่าเป็นเพราะมีคนเชื่อในศักยภาพของเรา และใช้โอกาสนั้นเป็นพื้นที่ในการเรียนรู้และพัฒนา ( - )
  • มุมมองจากผู้บริหาร: คุณ กันต์ธีร์ ลี้พูลทรัพย์ (MD, Siam Coating Innovations) ร่วมแชร์ประสบการณ์จริงว่าโอกาสไม่ได้วิ่งเข้าหาเราเองเสมอไป เราต้องรู้จักรู้จัก "ยกมืออาสาและเอาตัวเองไปอยู่ในที่ที่มีโอกาส" ( - ) โดยมีประเด็นสรุปดังนี้:
    • การสร้างโอกาสด้วยตนเอง: แทนที่จะรอคอยอย่างเดียว คุณกันต์ธีร์ใช้วิธีการมองภาพใหญ่ของเป้าหมายอาชีพแล้วอาสาเข้าไปทำงานที่ท้าทายหรืออยู่ในพื้นที่ที่ช่วยให้เราได้เรียนรู้และเติบโต เช่น การสมัครไปเป็นเซลล์ต่างประเทศตั้งแต่อายุยังน้อย ( - )
    • คุณสมบัติที่ดึงดูดโอกาส: สำหรับหัวหน้างานหรือเจ้าของธุรกิจ เมื่อมีโปรเจกต์สำคัญ เขาจะมองหาคนที่มี 3 คุณสมบัติหลัก คือ ความรับผิดชอบ, ความซื่อส่าย (Transparency) และ Mindset ที่พร้อมเผชิญอุปสรรค ( - )
    • การคว้าโอกาสแม้ไม่พร้อม: คุณกันต์ธีร์ย้ำว่าไม่จำเป็นต้องรอให้ตัวเองเก่งที่สุดหรือพร้อมที่สุดถึงจะตอบรับโอกาส แต่ให้กล้าที่จะ Say Yes แล้วค่อยเรียนรู้ พัฒนา และหาพันธมิตรหรือผู้ใหญ่คอยให้คำปรึกษาเพื่อแก้ปัญหาหน้างานร่วมกัน ( - )
    • โอกาสเล็กๆ คือบันไดสู่โอกาสใหญ่: หากยังไม่ได้รับโอกาสใหญ่ ให้เริ่มจากการเก็บเกี่ยวความรู้และประสบการณ์จากงานรอบตัว หรือการอาสาเป็นส่วนร่วมเล็กๆ (supporter) ในโครงการของผู้อื่น ซึ่งเป็นการเตรียมความพร้อมที่ดีที่สุด ( - )


LOMO คือคำที่คนรุ่นใหม่ใช้เรียกอาการตรงข้ามกับ FOMO เลยครับ

ถ้า FOMO คือ Fear of Missing Out — กลัวตกขบวน
LOMO คือ Love of Missing Out — รักการตกขบวน

ในงานวิชาการ จิตวิทยาสังคมจะเรียกใกล้ๆ กันว่า JOMO — Joy of Missing Out คือความสุขจากการไม่ได้เข้าร่วม ซึ่ง LOMO กับ JOMO แทบจะเป็นคำเดียวกันในภาษาชาวบ้าน

แต่จุดที่สำคัญที่สุดคือ LOMO ไม่ใช่แค่ “ไม่อยากไป” แต่คือ “เลือกที่จะไม่ไป แล้วมีความสุขกับสิ่งที่เลือก”

ในทางจิตวิทยาสังคม อธิบาย LOMO ด้วย 3 ทฤษฎี

1. Social Comparison Theory — ทฤษฎีการเปรียบเทียบทางสังคม

FOMO เกิดจากการเปรียบเทียบแบบ Upward Comparison คือเอาตัวเองไปเทียบกับคนที่ดูสนุกกว่า ดูเก่งกว่า ดูมีเพื่อนเยอะกว่าในโซเชียล แล้วรู้สึกว่าตัวเองกำลังพลาดอะไรไป

Przybylski นิยาม FOMO ไว้ในปี 2013 ว่า คือความกังวลอย่างต่อเนื่องว่าคนอื่นกำลังมีประสบการณ์ดีๆ ที่เราไม่ได้อยู่ตรงนั้น

LOMO คือการ หยุดเกมการเปรียบเทียบ นี้โดยสมัครใจ

ไม่ใช่การหนี แต่คือการบอกตัวเองว่า “ฉันไม่ต้องเปรียบเทียบเพื่อจะรู้สึกว่าฉันมีค่าอีกแล้ว”

นักจิตวิทยาที่ Cleveland Clinic อธิบาย JOMO ไว้ว่า "The meaning of JOMO is really embracing the idea of just finding joy and contentment, of opting out or missing out on activities, and prioritizing your self-care" — คือการยอมรับว่า การเลือกไม่เข้าร่วม แล้วหันมาให้ความสำคัญกับสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุขจริงๆ ก็เป็นความสุขชนิดหนึ่ง

2. Self-Determination Theory — ทฤษฎีความต้องการพื้นฐานของมนุษย์

ทฤษฎีนี้บอกว่า มนุษย์จะมีความสุขอย่างแท้จริงเมื่อได้เติมเต็ม 3 อย่าง: Autonomy (ได้เลือกเอง), Competence (รู้สึกว่าตัวเองเก่ง), Relatedness (รู้สึกเชื่อมโยงกับคนอื่น)

FOMO คืออาการที่ Autonomy ถูกแย่งไป เราไม่ได้เลือกเพราะอยากไป แต่เลือกเพราะกลัวว่าจะถูกทิ้ง

LOMO คือการ ทวง Autonomy กลับคืนมา

“ฉันไม่ไปงานนี้ ไม่ใช่เพราะไม่มีใครชวน แต่เพราะฉันเลือกที่จะอยู่กับตัวเองคืนนี้”

ประโยคนี้ดูเล็ก แต่ในทางจิตวิทยามันใหญ่มาก เพราะมันเปลี่ยนจาก “ฉันถูกทิ้ง” เป็น “ฉันเป็นคนเลือก”

นี่คือเหตุผลที่งานวิจัยพบว่า JOMO มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับ psychological well-being ในขณะที่ FOMO มีความสัมพันธ์กับ social comparison และความทุกข์

3. The Joy of Absence — ความสุขจากการไม่มี

นักจิตวิทยาที่ Durham อธิบายไว้ดีมากว่า JOMO เป็นความสุขรูปแบบที่แปลก เพราะมันคือ “positive feelings due to the absence of an event” คือมีความสุขเพราะ ไม่มี เรื่องนั้น ไม่ใช่เพราะ มี เรื่องนั้น

คนส่วนใหญ่จะมีความสุขเมื่อได้อะไรเพิ่ม ได้ไป ได้เห็น ได้เป็นส่วนหนึ่ง

แต่คนที่มี LOMO จะมีความสุขเมื่อได้ ตัด ออกไป ได้ว่าง ได้เงียบ ได้ไม่ต้องแสดง

นี่คือสิ่งที่ Cole Hastings พูดมาตลอดเรื่องการหยุดแกล้งเป็นคนอื่น — การแกล้งเป็นคนอื่นเหนื่อยมาก เพราะต้องคอยไปทุกงาน ตอบทุกแชท อยู่ในทุกวง เพื่อให้ดูเหมือนเป็นคนที่น่าสนใจ

LOMO คือการหยุดแกล้งนั้น

LOMO ที่ดี กับ LOMO ที่ป่วย ต้องแยกให้ออก

นี่คือจุดที่คนชอบเข้าใจผิดครับ งานวิจัยจาก Washington State University เตือนไว้ว่า คนที่ได้คะแนน JOMO สูงจำนวนหนึ่ง ก็มีคะแนน Social Anxiety สูงด้วย

แปลว่า LOMO มี 2 แบบ:

LOMO แบบสุขภาพดี — Conscious Choice
เลือกไม่ไปเพราะรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร เช่น วันนี้ต้องการพัก ต้องการอยู่กับครอบครัว ต้องการทำงานที่สำคัญกว่า แล้วมีความสุขกับการเลือกนั้น ไม่รู้สึกผิด

LOMO แบบหลบหนี — Avoidance
ไม่ไปเพราะกลัวเข้าสังคม กลัวโดนตัดสิน กลัวโดนแซะ แล้วบอกตัวเองว่า “ฉันก็ LOMO เหมือนกัน” ทั้งที่ข้างในยังอยากไป แต่ไม่กล้าไป

วิธีแยกง่ายๆ คือถามตัวเองว่า:

ถ้าไม่มีใครรู้เลยว่าฉันไม่ไป ฉันยังมีความสุขกับการไม่ไปอยู่ไหม?

ถ้าตอบว่า “ใช่” — นั่นคือ LOMO แบบแท้จริง
ถ้าตอบว่า “ไม่ ฉันแค่อ้าง” — นั่นคือความกลัวที่ใส่หน้ากาก LOMO

แล้ว LOMO เกี่ยวกับ “ผู้นำที่แท้จริง” อย่างไร?

เกี่ยวข้องโดยตรงเลยครับ และเป็นคุณสมบัติที่ผู้นำที่คุณเขียนถึงมีอยู่แล้วโดยไม่รู้ตัว

1. ผู้นำที่แท้จริงมี LOMO ต่อแสง

คนที่อยากเด่น อยากดัง ที่เราคุยกันเมื่อกี้ คือคนที่มี FOMO ต่อแสงตลอดเวลา ต้องอยู่ในทุกห้อง ต้องพูดทุกเรื่อง ต้องเป็นจุดเด่น

ผู้นำที่แท้จริงมี LOMO ต่อแสง เขารักการตกขบวนจากแสง เขาไม่ต้องเป็นคนพูดมากที่สุดในห้อง เขามีความสุขกับการนั่งฟัง แล้วให้แม่ทัพคนอื่นได้เด่น

เขาไม่ได้พลาดแสง เขา เลือก ที่จะไม่แย่งแสง

2. ผู้นำที่แท้จริงมี LOMO ต่อการทำให้ทุกคนมีความสุข

ประโยคของคุณที่ว่า “You don't have a duty to make everyone happy, be an ordinary person happy with yourself” นั่นคือ LOMO ในระดับที่ลึกที่สุด

คือการรักการพลาดจากการเป็นคนที่ทุกคนชอบ

ผู้นำที่ต้องไปทุกงาน เอาใจทุกคน ตอบแชททุกคน คือผู้นำที่มี FOMO ต่อความรักจากคนอื่น

ผู้นำที่แท้จริงกล้าที่จะพลาดการเป็นคนดีในสายตาบางคน เพื่อที่จะได้รักษาความจริงของตัวเองไว้

3. ผู้นำที่แท้จริงสร้าง LOMO ให้ทีม

ทีมที่สุขภาพดี คือทีมที่สมาชิกไม่รู้สึกผิดเวลาที่จะพูดว่า “วันนี้ขอไม่เข้าประชุมนี้ เพราะงานที่ทำอยู่สำคัญกว่า”

ผู้นำที่แท้จริงสร้างพื้นที่ที่คนไม่ต้อง FOMO ว่า ถ้าไม่เข้าทุกประชุม จะตกขบวน จะโดนลืม

เขาทำให้ทีมรู้ว่า คุณค่าของคุณไม่ได้วัดจากว่าคุณปรากฏตัวบ่อยแค่ไหน แต่วัดจากว่าคุณสร้างอะไรที่มีค่าบ้าง

ถ้าจะสรุปเป็นประโยคเดียวในภาษาของคุณ:

FOMO คือการกลัวว่าจะพลาดชีวิตของคนอื่น
LOMO คือการรักชีวิตของตัวเองมากพอ จนไม่ต้องไปแย่งชีวิตของใคร

และผู้นำที่แท้จริง คือคนแรกในห้องที่กล้าเป็น LOMO ให้ทีมเห็น — กล้าที่จะไม่เด่น กล้าที่จะไม่ไปทุกที่ กล้าที่จะไม่ทำให้ทุกคนมีความสุข — เพื่อให้ทีมกล้าที่จะเลือกชีวิตของตัวเองบ้างเหมือนกัน

3 Ways to Make Yourself Luckier in Life, According to Psychology

Do you believe we make our own luck in life, or do you believe certain individuals are randomly blessed with luck?

According to psychology, both our actions and attitudes influence our luck (or lack thereof). Two people can view the exact situation with opposite perspectives. For example, let’s say two individuals are rejected from the job they really wanted. 

ในทางจิตวิทยา ทั้งการกระทำและทัศนคติของเราล้วนส่งผลต่อโชค (หรือการขาดโชค) ในชีวิต คนสองคนอาจมองสถานการณ์เดียวกันด้วยมุมมองที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ยกตัวอย่างเช่น หากคนสองคนถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าทำงานในตำแหน่งที่พวกเขาปรารถนาอย่างยิ่ง

One of those individuals feels wronged, cursed, and generally defeated. Rather than picking themselves up, dusting themselves off, and continuing to apply for similar positions, they repeat negative self-talk until they’re crippled by their own shame, recounting all the times they’ve been rejected by employers in the past. They chalk their entire job search experience up to being “unlucky.”

คนหนึ่งอาจรู้สึกว่าตนเองถูกกระทำอย่างไม่เป็นธรรม รู้สึกเหมือนถูกสาปแช่ง และพ่ายแพ้อย่างหมดรูป แทนที่จะลุกขึ้นปัดฝุ่นตัวเองแล้วเดินหน้าสมัครงานในตำแหน่งที่คล้ายกันต่อไป เขากลับตอกย้ำตัวเองด้วยความคิดเชิงลบซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนจมอยู่กับความอับอาย โดยหวนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตที่เคยถูกนายจ้างปฏิเสธมานับครั้งไม่ถ้วน เขาจึงสรุปว่าประสบการณ์การหางานทั้งหมดนี้เป็นเพราะเขาเป็นคน “โชคร้าย”

The second individual, however, feels the momentary letdown of the rejection, yet ultimately views it as redirection. They don’t wallow—they take action. They tweak their resume and cover letter, set up more interviews with other companies, and eventually land an even better role with higher pay. They walk away from the process feeling both “lucky” and proud.

ในขณะที่อีกคนหนึ่ง แม้จะรู้สึกผิดหวังชั่วคราวจากการถูกปฏิเสธ แต่เขากลับมองว่านี่คือการ “เปลี่ยนทิศทาง” ของชีวิต แทนที่จะจมอยู่กับความทุกข์ เขากลับลงมือทำทันที เขาปรับปรุงเรซูเม่และจดหมายแนะนำตัว (Cover Letter) ใหม่ แสวงหาโอกาสในการสัมภาษณ์กับบริษัทอื่น ๆ จนในที่สุดก็ได้รับตำแหน่งงานที่ดีกว่าเดิมและมีค่าตอบแทนที่สูงขึ้น เขาจึงก้าวออกจากกระบวนการนี้ด้วยความรู้สึกว่าตัวเองเป็นคน “โชคดี” และเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

Want to be more like the second individual? Here are three tips for creating more luck in your life. หากคุณอยากเป็นเหมือนคนประเภทที่สอง นี่คือเคล็ดลับ 3 ประการที่จะช่วยสร้างโชคให้เกิดขึ้นในชีวิตของคุณ

1. Follow Up on Opportunities ติดตามและคว้าโอกาสต่าง ๆ

Many people are so afraid to put themselves out there that they wait for opportunities to fall into their lap. Countless times throughout my writing career, I’ve heard from friends and professional contacts alike that I’m “so lucky” to write for the outlets I do. However, they fail to acknowledge all the work I’ve put into my career: the unpaid internships, the somewhat obnoxious networking, the late nights battling writer’s block, the low-paying clients that helped build my portfolio early on in my career.

หลายคนกลัวเกินกว่าจะก้าวออกไปข้างนอก จึงทำได้เพียงรอให้โอกาสต่าง ๆ ลอยเข้ามาหาตัวเอง ตลอดระยะเวลาการทำงานในสายงานเขียน ผมมักได้ยินจากทั้งเพื่อนและคนรู้จักในแวดวงอาชีพเดียวกันพูดว่า ผม “โชคดีมาก” ที่ได้เขียนงานให้กับสื่อต่าง ๆ เหล่านั้น แต่พวกเขาอาจมองข้ามความพยายามทั้งหมดที่ผมทุ่มเทให้กับอาชีพนี้ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกงานโดยไม่ได้รับค่าตอบแทน การเข้าสังคมเพื่อสร้างเครือข่ายที่อาจดูรุกเร้าไปบ้าง การอดหลับอดนอนเพื่อต่อสู้กับภาวะคิดงานไม่ออก หรือการรับงานจากลูกค้าที่จ่ายค่าตอบแทนน้อยในช่วงเริ่มต้นอาชีพ ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ช่วยสร้างผลงาน (Portfolio) ให้กับผมในเวลาต่อมา

“A willingness to follow up makes it more likely that a chance encounter becomes a useful opportunity,” says Dr. Wildaliz Caro, PhD, Medical Contributor at Aura Recovery Center. “Unfortunately, a lot of the best opportunities are completely hidden from view, and it is up to us to recognize and use them. While we don’t always know when a life opportunity will occur, we can mentally prepare for our response when the moment happens.” ดร. ไวลดาลิซ คาโร (Dr. Wildaliz Caro, PhD) ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์จาก Aura Recovery Center กล่าวว่า “การเต็มใจที่จะติดตามผล (follow up) ช่วยเพิ่มโอกาสให้การพบเจอโดยบังเอิญกลายเป็นโอกาสที่มีประโยชน์ได้ น่าเสียดายที่โอกาสดีๆ หลายอย่างมักถูกซ่อนเร้นอยู่จนเรามองไม่เห็น ซึ่งขึ้นอยู่กับตัวเราเองที่จะต้องสังเกตเห็นและคว้าโอกาสเหล่านั้นมาใช้ แม้เราจะไม่สามารถรู้ได้ล่วงหน้าว่าโอกาสสำคัญในชีวิตจะเกิดขึ้นเมื่อใด แต่เราสามารถเตรียมจิตใจให้พร้อมรับมือได้เมื่อถึงเวลานั้น”

2. Expect Success คาดหวังความสำเร็จ

“Lucky people may be more willing to tolerate uncertainty, though this alone does not guarantee success,” says Caro. “When life hands you an unfortunate circumstance or a setback, are you able to adjust?” ดร. คาโร กล่าวว่า “คนที่โชคดีอาจมีความสามารถในการอดทนต่อความไม่แน่นอนได้มากกว่า แม้ว่าสิ่งนี้เพียงอย่างเดียวจะไม่ได้การันตีความสำเร็จก็ตาม เมื่อชีวิตมอบสถานการณ์ที่ไม่เป็นใจหรืออุปสรรคมาให้ คุณสามารถปรับตัวได้หรือไม่?”

“When people view setbacks as only temporary hurdles, they tend to have an easier time bouncing back and overcoming the obstacles,” Caro explains. “Having the expectation that you will succeed in life is very powerful.”ดร. คาโร อธิบายเสริมว่า “เมื่อผู้คนมองว่าอุปสรรคเป็นเพียงสิ่งกีดขวางชั่วคราว พวกเขามักจะฟื้นตัวและก้าวข้ามอุปสรรคเหล่านั้นได้ง่ายขึ้น การตั้งความคาดหวังว่าคุณจะประสบความสำเร็จในชีวิตนั้นเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่มาก”

3. Pivot When Necessary ปรับเปลี่ยนทิศทางเมื่อจำเป็น

One of my favorite quotes is “rejection is redirection.” Though it might sound cliché, it’s true: any time you’re rejected from an opportunity, you’re being redirected down a better-suited path. Rather than viewing it as a closed door with your dreams rotting on the other side, use the setback as information to guide your next steps. Perspective is everything.หนึ่งในคำคมที่ฉันชอบที่สุดคือ “การถูกปฏิเสธคือการถูกนำทางไปสู่เส้นทางใหม่” แม้ฟังดูอาจเป็นคำพูดซ้ำซากจำเจ แต่มันคือความจริง ทุกครั้งที่คุณถูกปฏิเสธจากโอกาสบางอย่าง นั่นหมายความว่าคุณกำลังถูกนำทางไปสู่เส้นทางที่เหมาะสมกับคุณมากกว่าเดิม แทนที่จะมองว่ามันเป็นประตูที่ปิดตายโดยมีความฝันของคุณถูกทิ้งให้เลือนหายไปอยู่เบื้องหลัง ให้มองอุปสรรคนี้เป็นข้อมูลที่จะช่วยชี้แนะก้าวต่อไปของคุณ มุมมองคือสิ่งสำคัญที่สุด

“Evaluate routines by the opportunities they help you pursue,” Caro recommends. “A weekly review is an opportunity to direct your life with intention, and attention regulation may improve with repeated practice.”

Caro แนะนำว่า “จงประเมินกิจวัตรประจำวันของคุณโดยดูจากโอกาสที่กิจวัตรเหล่านั้นช่วยให้คุณไขว่คว้ามาได้ การทบทวนสิ่งต่างๆ เป็นรายสัปดาห์ถือเป็นโอกาสในการกำหนดทิศทางชีวิตอย่างมีเจตจำนง และการฝึกควบคุมจดจ่อความสนใจอย่างสม่ำเสมอก็อาจช่วยให้คุณทำสิ่งต่างๆ ได้ดียิ่งขึ้น”


เอาดีๆ ใจคอไม่ค่อยจะดี

สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนครับ ค่อย ๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อลงนะ

พอเราคุยเรื่องการถอดรหัสกลลวง การถูกชักจูง อิทธิพลมืด หรือความเปราะบางของจิตใจมนุษย์ติดต่อกันนาน ๆ บางทีมันทำให้เรารู้สึกเหมือนโลกนี้น่ากลัว ระแวงไปหมด หรือรู้สึกว่ารอบตัวมีแต่อะไรที่ควบคุมไม่ได้จนใจคอไม่ดีได้จริง ๆ ครับ

ถ้าตอนนี้ใจเริ่มสั่น รู้สึกหนัก หรือกังวล ลองดึงตัวเองกลับมาอยู่กับจุดที่ปลอดภัยตรงนี้ก่อนครับ:

  1. พักเรื่องทฤษฎีหนัก ๆ ไว้ก่อน: ไม่ต้องวิเคราะห์ ไม่ต้องวางแผนกลยุทธ์อะไรตอนนี้ วางทุกอย่างลงชั่วคราว
  2. คุณกำลังปลอดภัยในปัจจุบันขณะ: สิ่งที่เราคุยกันคือปรากฏการณ์ภายนอก แต่ตัวคุณ ณ ตอนนี้ ปลอดภัยและมีสิทธิ์เลือกเสมอ
  3. กลับมาที่หลักง่าย ๆ: หายใจเข้าลึก ๆ ช้า ๆ นับ 5 วินาที แล้วปล่อยลมหายใจออกยาว ๆ ให้ร่างกายได้รับรู้ว่าตอนนี้ไม่มีอันตรายอะไรเกิดขึ้นตรงหน้า