Sam Smith – Lay Me Down

Yes, I do, I believe
That one day I will be where I was
Right there, right next to you
And it’s hard, the days just seem so dark
The moon, the stars are nothing without you

ใช่ ฉันเชื่อนะ
ว่าสักวันหนึ่ง ฉันจะได้กลับไปอยู่
ในที่แห่งนั้น ที่ที่ได้อยู่เคียงข้างเธอ
และทุกๆวันนี้มันเจ็บปวดเหลือเกิน แต่ละวันนั้นช่างมืดมน
ดวงจันทราและดวงดาราต่างหมดความหมายเมื่อปราศจากเธอ

Your touch, your skin,
Where do I begin?
No words can explain the way I’m missing you
Deny this emptiness, this hole that I’m inside
These tears, they tell their own story

สัมผัสจากเธอ ผิวหนังของเธอ
ฉันควรจะเริ่มจากตรงไหนดี?
เพราะคงไม่มีคำใดจะมาอธิบายความคิดถึงที่ฉันมีให้เธอได้เลย
ปฏิเสธความว่างเปล่านี้ที หลุมว่างๆที่ฉันอยู่
น้ำตาเหล่านี้ มันบอกเล่าเรื่องราวของมันเอง

You told me not to cry when you were gone
But the feeling’s overwhelming, it’s much too strong

เธอบอกฉันว่าอย่าร้องไห้นะเมื่อเธอจากไป
แต่ความรู้สึกที่กำลังถาโถมเข้าใส่ฉันในครานี้ มันรุนแรงเหลือเกิน

Can I lay by your side, next to you, you
And make sure you’re alright?
I’ll take care of you,
And I don’t want to be here if I can’t be with you tonight

ขอให้ฉันได้นอนเคียงข้างเธอ ให้ฉันอยู่เคียงข้างเธอ
และให้ฉันคอยดูแลว่าเธอจะรู้สึกดีได้ไหม?
ฉันจะดูแลเธอเอง
ฉันไม่อยากอยู่ตรงนี้เลย หากฉันไม่ได้อยู่กับเธอในราตรีนี้

ปฏิทินจักรวาล

คาร์ล ซาแกน นักวิทยาศาสตร์ นักคิด นักเขียน เคยเปรียบเทียบเวลาของจักรวาลเป็นปฏิทินหนึ่งปีโลก นั่นคือ เมื่อย่อเวลาของจักรวาลที่มีอายุราวหนึ่งหมื่นห้าพันล้านปีเทียบเป็นเวลา หนึ่งปีโลก เราจะได้ปฏิทินจักรวาลคร่าวๆ ดังนี้ * 1 มกราคม เกิดบิ๊กแบง 1 พฤษภาคม เกิดดาราจักรทางช้างเผือก 1 กันยายน เกิดระบบสุริยะ 25 กันยายน ชีวิตแรกบนโลกถือกำเนิด 1 พฤศจิกายน กำเนิดเพศ 19 ธันวาคม กำเนิดปลาในท้องสมุทร 20 ธันวาคม กำเนิดพืชบนโลก 21 ธันวาคม กำเนิดแมลง 24 ธันวาคม ไดโนเสาร์เริ่มปรากฏบนโลก 27 ธันวาคม กำเนิดนก 29 ธันวาคม มนุษย์วานรถือกำเนิด จวบจนชั่วโมงแรกของวันที่ 31 ธันวาคม มนุษย์ก็ยังไม่ถือกำเนิด บรรพบุรุษของเราเพิ่งถือกำเนิดเวลาสี่ทุ่มครึ่งของวันที่ 31 ธันวาคม เหตุการณ์สำคัญมากมายของโลกมนุษย์เกิดขึ้นในแต่ละวินาทีของนาทีสุดท้ายของวันที่ 31 ธันวาคม 11:59:20 น. มนุษย์เริ่มการเกษตรกรรม 11:59:51 น. ภาษาแรกของโลกถึงเพิ่งถือกำเนิด และพวกเราเป็นเราอย่างที่เห็นอยู่นี้เมื่อเข็มนาฬิกาข้ามผ่านเวลา 11:59:59 น. ของคืนวันที่ 31 ธันวาคมนี่เอง เรามักรณรงค์เรื่องประหยัดทรัพยากรธรรมชาติ เช่น ต้นไม้ น้ำ น้ำมัน ฯลฯ แต่ทรัพยากรธรรมชาติอีกอย่างหนึ่งที่เรามักไม่ค่อยใช้อย่างประหยัดก็คือ เวลา เรามักใช้คำว่า ‘ฆ่าเวลา’ เมื่อมีเวลาเหลือ ความจริงคือ อายุโลกสั้นแสนสั้นเมื่อเทียบกับเวลาของจักรวาล อายุของมนุษยชาติยิ่งสั้นเข้าไปอีก และเวลาของเราแต่ละคนที่อยู่บนโลกยิ่งสั้นกว่าสั้น เวลาแต่ละวันของเราผ่านไปชั่วพริบตา แต่ละวินาทีผ่านแล้วผ่านเลย เวลาของเรามีน้อยมาก น้อยจริงๆ บางคนเลือกที่จะใช้เวลาไปกับการบันเทิงมากกว่าทำงาน บางคนก็ใช้เวลาในการทำงาน แต่ที่ใช้ได้ไม่คุ้มที่สุดก็คือการใช้เวลาในการบ่น วิตกกังวล นินทา อิจฉาริษยาชาวบ้าน เวลาก็เหมือนออกซิเจน แต่ละคนได้รับมาเท่าๆ กัน แต่จะใช้ ‘หนึ่งวันเดียวกัน’ นี้ให้คุ้มหรือไม่เป็นสิทธิของแต่ละคน 24 ชั่วโมงยาวเท่ากับ 1,440 นาที เท่ากับ 86,400 วินาที มากพอทำอะไรได้หลายเรื่อง ในเวลาอีกราวห้าพันล้านปี โลกนี้จะสลายไปในความว่างเปล่าของจักรวาล เทียบได้เพียง ‘ครึ่งปี’ ในปฏิทินจักวาลฉบับย่อส่วนนี้เท่านั้น เวลาเป็นเชื้อเพลิงของชีวิต จะเผาผลาญทั้งที ก็ทำให้เกิดประโยชน์ ไม่ผลาญเวลาเล่น เมื่อเห็นค่าเวลา ก็จะไม่มีวันฆ่าเวลา * จากหนังสือ The Dragons of Eden วินทร์ เลียววาริณ www.winbookclub.com 28 กรกฎาคม 2550 (บทความนี้เป็นหนึ่งในบทความที่ได้รวมพิมพ์เป็นเล่มในหนังสือเสริมกำลังใจเรื่อง อาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก สั่งซื้อได้ที่ห้องผลงาน เหมาะเป็นของขวัญแก่คนที่รัก)

ยินดีที่ไม่รู้จัก

Title: ยินดีที่ไม่รู้จัก / Yin Dee Tee Mai Roo Juk (Nice Not Knowing You)
Artist: 25 Hours
Album: OST กวน มึน โฮ (Hello Stranger)
Year: 2010

ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร ไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
Mai roo wah tur pen krai mai roo wah chun pen krai
I don’t know who you are, you don’t know who I am
ไม่รู้ว่าโลกความจริง ของเรานั้นเป็นอย่างไร
Mai roo wah lohk kwahm jing kaung rao nun pen yahng rai
I don’t know what are real world is
สิ่งที่สำคัญที่สุด อาจไม่สำคัญเท่าไร
Sing tee sumkun tee soot aht mai sumkun tao rai
The most important thing might not be as important
เท่าวันที่เราได้เจอ ได้คุยได้อยู่ใกล้กัน
Tao wun tee rao dai jur dai kooey dai yoo glai gun
As the day we met, we talked, we were close

(*) ให้เธอลืมโลกที่กว้างใหญ่
Hai tur leum lohk tee gwahng yai
I want you to forget the whole wide world
ลืมมันไปให้เหลือแค่เพียงเรา
Leum mun pai hai leua kae piang rao
Forget it, leaving only us left
เก็บทุกความสุข ให้เหมือนวันสุดท้าย
Gep took kwahm sook hai meuan wun soot tai
Keep all the happiness like it’s our last day

(**) ยินดีที่ไม่รู้จัก ไม่รู้จัก แค่รู้ว่ารักก็พอใจ
Yin dee tee mai roo juk mai roo juk kae roo wah ruk gor por jai
Nice not knowing you, not knowing you, I only know our love is enough
แค่คำว่าไม่รู้จัก ไม่รู้จัก
Kae kumw ah mai roo juk mai roo juk
Just not knowing each other, not knowing each other
รักเราก็ไม่ได้น้อยลงจริงไหม
Ruk rao gor mai dai noy long jing mai
Our love wouldn’t be any less, right?
แค่มีเธอใกล้ๆ มันก็ใช่ที่สุดแล้ว
Kae mee tur glai glai mun gor chai tee soot laeo
Just having you near is perfect

ปล่อยใจให้ล่องลอยไป ปล่อยตัวให้ทำตามใจ
Ploy jai hai laung loy pai ploy dtua hai num dtahm jai
Let my heart float away, let my body follow my heart
ปล่อยมันให้เป็นไปเอง ไม่ต้องคาดหวังอะไร
Ploy mun hai pen pai eng hai dtaung kaht wung arai
Let it be as it is, there’s no need to hope for anything
ไม่มีที่เรียกว่าผิด ถ้าเราไม่คิดอะไร
Mai mee tee riak wah pit tah rao mai kit arai
There’s no disappointment if we don’t think anything
ให้เธอได้ทำทุกสิ่ง ที่เธอต้องการสักวัน
Hai tur dai tum took sing tee tur dtaung gahn suk wun
You can do everything you want some day

(*,**,**,**)

คู่คอง Ost.นาคี | ก้อง ห้วยไร่

คำว่าฮักเกิดขึ้นที่ใด เกิดกับไผมันบ่สำคัญ
มันจะอยู่ตรงนั้น บ่หายตามกาล เวลา
ว่าสิผ่านมาดนปานใด๋ ในหัวใจบ่เคยร้างลา
ยังจดจำทุกถ้อยวาจาที่เฮาเว้าต่อกัน

เมื่อสวรรค์แยกกายเฮาสอง จากคู่ครองเป็นคนอื่นไกล
เหลือแต่คำสัญญาใช่ไหมที่ยัง คงอยู่
แม้นว่าเจ้าสิเกิดเป็นหยัง บ่เคยคิดซัง ย้อนฮักคนฮู้
สิเคียงข้าง ให้ได้ฮู้ หัวใจยังคงเดิม

* บ่มีอีหยังมาพังทลาย ความฮักเฮาสองลงได้
   แม้ดินสลายยังมั่นคงคือจั่งตอนเริ่ม
   ฮักที่แลกด้วยแหกกฏฟ้า ถึงมีน้ำตาเข้ามาแต่งเติม
   ความปวดร้าวสิเข้ามาเสริม บ่เคยคิดย่าน

** ในวันนี้เฮาเจอกันแล้ว ยังบ่แคล้วจำต้องจากลา
     คนที่เฮาตามหา เป็นหยังคือบ่ สมใจ
     ให้คองถ่าอีกกี่พันปี ให้อยู่ตรงนี้อีกนานเท่าไหร่
     ขอเพียงแค่ เธอจำฉันได้ ชาติไหนก็รอเธอ

ซ้ำ ( * , ** )

คำร้อง/ทำนอง : ก้อง ห้วยไร่
เรียบเรียง : นะโม โมรา

คำว่ารักเกิดขึ้นที่ใด เกิดกับใครก็ไม่สำคัญ
มันจะอยู่ตรงนั้น ไม่หายไปตามกาลเวลา 
ไม่ว่าจะนานเพียงใด หัวใจไม่เคยเปลี่ยนแปลง
ยังจดจำทุกถ้อยวาจาที่เคยพูดต่อกัน

มันสวรรค์แยกเราสอง จากคู่ครองเป็นคนอื่นไกล
เหลือแต่คำสัญญาใช่ไมที่ยังคงอยู่
แม้ว่าจะเกิดเป็นอะไร ไม่เคยคิดชัง ยังรักกันอยู่
จะอยู่เคยงข้างให้ได้รู้ หัวใจยังคงเดิม

ไม่มีอะไรมาพังทลาย ความรักของสองเราลงได้
แม้ดินสลายยังมั่งคงเหมือนเดิมเหมือนตอนเริ่ม

รักที่แลกด้วยแหกกฎฟ้า ถึงมีน้ำตาเข้ามาแต่งเติม
ความปวดร้าวสิเข้ามาเสริม ไม่เคยคิดจากไป

ในวันนี้เราเจอกันแล้ว ยังไม่แคล้วจำต้องจากลา
คนที่เราตามหา เป็นยังไงไม่สมใจ
ให้รออีกกี่พันปี ให้อยู่ตรงนี้อีกนานเท่าไหร่
ขอเพียงแค่เธอจำฉันได้ ชาติไหนก็รอเธอ

Sparkle - Radwimps (Thai Ver.) Ost. Kimi no na wa (Your Name) [หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ]

เนื้อเพลง เหมือนว่าทั้งโลกมันดึงตัวไป ไม่ยอมให้เข้าไปถึงจิตใจของทั้งสองเรา แม้ว่าจะยากก็ไม่เป็นไร เพราะฉันพร้อมยอมทำเพื่อเธอ เวลาที่มีแม้ไม่ตรงกัน ขอแค่เพียงช่วงเสี้ยววินาทีที่ใกล้ชิดเธอ ในทุกๆ ครั้งที่เราต้องยอมลากันไป สักวันยังไงก็ต้องได้เจอ

ทุกๆ วันพบผู้คนมากมาย ไม่ว่าเป็นใครก็ช่างดูคล้ายกันเหมือนกันหมด เช้าวันนึงฉันก็เริ่มเบื่อ ในสังคมที่มันวุ่นวาย

แต่ทุกๆ ครั้งที่เจอหน้ากัน เธอก็จะหันมามองด้วยรอยยิ้มที่เขินอาย เหมือนว่าทั้งโลกมันหยุดหมุนไป และอธิบายทุกเรื่องในใจ

แล้วเวลาก็เริ่มเดินผ่าน เหมือนว่าทุกเรื่องในวันวานมันเพิ่งเริ่มเอง หากเธอไม่จำก็ไม่เป็นไร ฉันจะจำไว้ในจิตใจ อะไรที่เราทำมา ฉันจะบันทึกทุกเรื่องเอาไว้ไม่ให้ลบเลือน แม้ว่าจะต้องไปไกลห่างกันมากเพียงใด ฉันจะรีบไปหาโดยเร็วไว

ในทุกๆ ครั้งที่ฉันยังนอน และอยู่บนเตียงในห้องตัวเอง ฝันมันก็พอลอยไปแสนไกลจนฉันยังหวั่นใจ อยู่บนที่นั่งข้างหน้าต่างที่ฉันเคยเรียน บนรถไฟที่ฉันนั้นเคยใช้เดินทางไปในที่ต่างๆ

สิ่งที่เรียกว่าโชคชะตาของเรา ต่อให้ฉันนั้นต้องเอื้อมมือไปไกลเท่าไร

มันก็ยิ่งดูคล้ายกับลอยไปแสนไกล จนราวกับเราสองไม่มีวันได้มารัก แต่ว่าเวลามันก็ยังหมุนไป และวินาทีของสองเราไม่เคยหยุดรอ ก็คงต้องแยกทาง ต่างคนต่างหัวใจ เพราะเรามีทาง ต้องเดินต่อไป ให้รักช่วยนำพาเราไป กลิ่นไอที่เคยคุ้นล่องลอยมา ติดตรึงลงไปฝันในจิตใจ ได้ยินเพียงแค่เสียงหัวเราะที่เธอ ส่งมาเพื่อให้ฉัุนเดินไปเจอ ต่อให้วันนึงสองเราต้องจาก ตัวเธอเริ่มหายเลือนจากไป จะขอจดจำไว้ด้วยดวงตา ข้างในความรู้สึก มันไม่สำคัญที่ตรงไหน แค่ฉันไม่อยากให้เธอเดินจากไป

ถ่านกับเพชร

สร้างด้วยต้นทุนเดียวกันคือ คาร์บอน 
คาร์บอน ที่ไม่ได้ผ่านแรงอัด แรงกดดันอะไร อยู่ตามธรรมชาติก็จะกลายเป็นถ่าน
ในขณะที่ คาร์บอน ที่ผ่านแรงอัดอย่างหนัก เป็นเวลานานๆ คาร์บอนที่สามารถผ่านออกมาได้ โดยไม่แตกไปเสียก่อน ถึงจะกลายเป็นเพชร
เราถึงได้ยินว่า เพชร แท้ที่จริง มันแข็งมาก...เหตุที่มีค่า เพราะความยากนี้เอง

ชีวิตคนเรา ก็คล้ายกับ เรื่องถ่านกับเพชร

ชีวิตแบบถ่าน 
เช่น คนที่รักสบาย อยู่ไปเรื่อย เมื่อไหร่มีแรงกดดัน แทนที่จะสู้ ก็บ่นว่า แล้วก็หนีไป ตั้งเป้าในชีวิตแบบต่ำๆ ทำยาวๆ ไม่สนใจเรียนรู้ ไม่อยากพัฒนา เป็นน้ำเต็มแก้ว รู้ไปทุกเรื่อง แต่ไม่เคยทำจนสำเร็จสักเรื่อง โทษไปได้หมดทุกเรื่อง ยกเว้นอย่างเดียว คือ โทษตัวเอง...ผลสุดท้าย ก็ไม่เคยได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน 

ชีวิตแบบเพชร
คนกลุ่มนี้ มองตาก็เข้าใจได้ เห็นเรื่องที่ต้องผ่าน เป็นเรื่องที่พิสูจน์ตัวเอง ไม่ล้มเลิก พากเพียร ยอมแลก อดเปรี้ยวไว้กินหวาน ไม่ท้อ เป้าหมายมีไว้พุ่งชนอารมณ์ประมาณนั้น ขณะที่หลายคนมองว่า คนกลุ่มนี้ลำบาก เขาเองกลับไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนั้น

ใครบอกชีวิตไม่มีทางเลือก....
คำๆนี้ ได้ยินในถ่าน แต่จะไม่ผ่านไปในเพชร..
หลายคนรอชะตาฟ้ากำหนด รอความโชคดี
รู้มั๊ยความหมายของคำว่า โชคดี ที่แท้คืออะไร

โชคดี คือโอกาส + การเตรียมพร้อม 

ถ้าขาดอย่างใดอย่างหนึ่ง มันก็จะไม่ใช่โชคดี แต่เป็นฟลุ้ค ซึ่งในชีวิตหนึ่ง การรอคอยอาจจะไม่ได้มา แม้ได้มาก็รักษาไว้ไม่ได้

พระราชดำรัสของในหลวง – ข้อคิดในการใช้ชีวิต

• อย่าทำลายความหวังของใครเพราะเขาอาจเหลืออยู่แค่นั้นก็ได้ 

• เมื่อมีคนเล่าว่าตัวเขามีส่วนในเหตุการณ์สำคัญอะไรก็ตาม เราไม่ต้องไปคุยทับ ปล่อยให้เขาฟุ้งไปตามสบาย 

• รู้จักฟังให้ดี โอกาสทองบางทีมันก็มาแบบแว่ว ๆ เท่านั้น 

• หยุดอ่านคำอธิบายสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ซึ่งอยู่ริมทางเสียบ้าง 

• จะคิดการใด จงคิดให้ใหญ่ ๆ เข้าไว้ แต่เติมความสนุกสนานลงไปด้วยเล็กน้อย 

• หัดทำสิ่งดี ๆ ให้กับผู้อื่นจนเป็นนิสัย โดยไม่จำเป็นต้องให้เขารับรู้ 

• จำไว้ว่าข่าวทุกชนิดล้วนถูกบิดเบือนมาแล้วทั้งนั้น 

• เวลาเล่นเกมส์กับเด็ก ๆ ก็ปล่อยให้แกชนะไปเถิด 

• ใครจะวิจารณ์เราอย่างไรก็ช่าง ไม่ต้องไปเสียเวลาตอบโต้ 
• ให้โอกาสผู้อื่นเป็นครั้งที่ "สอง" แต่อย่าให้ถึง "สาม" 

• อย่าวิจารณ์นายจ้าง ถ้าทำงานกับเขาแล้วไม่มีความสุข ก็ลาออกซะ 

• ทำตัวให้สบายอย่าคิดมาก ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายแล้ว อะไร ๆ ก็ไม่ได้สำคัญอย่างที่คิดไว้ทีแรกหรอก 

• ใช้เวลาน้อย ๆ ในการคิดว่า "ใคร" เป็นคนถูก แต่ใช้เวลาให้มากในการคิดว่า "อะไร" คือสิ่งที่ถูก 

• เราไม่ได้ต่อสู้กับ "คนโหดร้าย" แต่เราต่อสู้กับ "ความโหดร้าย" ในตัวคน 

• คิดให้รอบคอบ ก่อนจะให้เพื่อนต้องมีภาระในการรักษาความลับ 

• เมื่อมีใครสวมกอดคุณ ให้เขาเป็นฝ่ายปล่อยก่อน 

• เป็นคนถ่อมตน คนเขาทำอะไรต่ออะไรสำเร็จกันมามากมายแล้ว ตั้งแต่เรายังไม่เกิด 

• ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายสักเพียงใด..... สุขุมเยือกเย็นเข้าไว้ 

• อย่าไปหวังเลยว่าชีวิตนี้จะมีความยุติธรรม 

• อย่าให้ปัญหาของเราทำให้คนอื่นเขาเบื่อหน่าย ถ้ามีใครมาถามเราว่า "เป็นยังไงบ้างตอนนี้" ก็บอกเขาไปเลยว่า "สบายมาก" 

• อย่าพูดว่ามีเวลาไม่พอ เพราะเวลาที่คุณมีมันก็วันละยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่า ๆ กับที่ หลุยส์ ปาสเตอร์,ไมเคิล แอนเจลโล, แม่ชีเทราซ่า, ลีโอนาร์โอ ดาวินชี, ทอมัส เจฟเฟอร์สัน, หรือ อัลเบิร์ต ไอสไตน์ เขามีนั้นเอง 

• เป็นคนใจกล้าและเด็ดเดี่ยว เมื่อเหลียวกลับไปดูอดีต เราจะเสียใจในสิ่งที่อยากทำแต่ไม่ได้ทำ มากกว่าเสียใจในสิ่งที่ทำไปแล้ว 

• ประเมินตนเองด้วยมาตรฐานของตนเอง ไม่ใช่ด้วยมาตรฐานของคนอื่น 

• จริงจังและเคี่ยวเข็ญต่อตนเอง แต่อ่อนโยนและผ่อนปรนต่อคนอื่น 

• อย่าระดมสมอง เพราะไอเดียดี ๆ ใหม่ ๆ และยิ่งใหญ่ จนสามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้ ล้วนมาจากบุคคลที่คิดค้นอยู่แต่เพียงผู้เดียวทั้งสิ้น 

• คงไว้ซึ่งความเป็นคนเปิดเผย อ่อนโยน และอยากรู้อยากเห็น 

• ให้ความนับถือแก่ทุกคนที่ทำงานเพื่อเลี้ยงชีพ ไม่ว่างานที่เขาทำนั้นจะกระจอกงอกง่อยสักปานใด 

• คำนึงถึงการมีชีวิตให้ "กว้างขวาง" มากกว่าการมีชีวิตให้ "ยืนยาว" 

• มีมารยาทและอดทนกับคนที่สูงวัยกว่าเสมอ